Αμέλια Έρχαρτ: Δέντρα και όχι συντρίμμια αεροσκάφους βρήκε η αποστολή στη Νικουμαρόρο
Η αμερικανική ερευνητική ομάδα που ταξίδεψε στην ατόλη Νικουμαρόρο δεν βρήκε στοιχεία για την Αμέλια Έρχαρτ: το «ύποπτο» αντικείμενο ήταν κορμοί δέντρων.
Χωρίς το αποφασιστικό στοιχείο για την τύχη της Αμέλια Έρχαρτ επέστρεψε η αμερικανική ερευνητική αποστολή που ταξίδεψε στην απομονωμένη ατόλη Νικουμαρόρο του Ειρηνικού. Το αντικείμενο που είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον και θεωρήθηκε πιθανό τμήμα του αεροσκάφους της αποδείχθηκε συστάδα μεγάλων δέντρων, τα οποία είχε παρασύρει η θάλασσα. Η σχετική εκτίμηση του Πανεπιστημίου Περντιού ανακοινώθηκε τη Δευτέρα.
«Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να βρούμε το αδιάσειστο στοιχείο», δήλωσε ο Στιβ Σουλτς από το Πανεπιστήμιο Περντιού, καθώς η ομάδα ολοκλήρωνε τις έρευνες. Η Νικουμαρόρο ανήκει στο αρχιπέλαγος του Κιριμπάτι και βρίσκεται περίπου στο μέσο της απόστασης ανάμεσα στην Αυστραλία και τη Χαβάη.
Η Έρχαρτ και ο πλοηγός της, Φρεντ Νούναν, εξαφανίστηκαν το 1937, την ώρα που επιχειρούσαν να κάνουν τον γύρο του κόσμου ακολουθώντας τη γραμμή του Ισημερινού. Η εξαφάνισή τους οδήγησε σε μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις αναζήτησης στη θάλασσα και στον αέρα, χωρίς οριστική απάντηση. Η Νικουμαρόρο εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα πιθανά σημεία αναγκαστικής προσγείωσης.
Οι δορυφορικές εικόνες και η μεταλλική λάμψη
Η αποστολή οργανώθηκε με αφορμή δορυφορικές εικόνες του 2020, όπου διακρινόταν ένα επιμήκες λευκό αντικείμενο στα ρηχά νερά κοντά στη χερσόνησο Ταράια. Ορισμένοι ερευνητές που ασχολούνται χρόνια με την υπόθεση εκτίμησαν ότι επρόκειτο για πεσμένο δέντρο. Ο Ρίτσαρντ Πέτιγκριου, επικεφαλής του μη κερδοσκοπικού Archaeological Legacy Institute, εντόπισε πρόσθετες εικόνες και εναέριο βίντεο και θεώρησε ότι φαίνεται μια μεταλλική αντανάκλαση.
Η ομάδα των 17 ατόμων ταξίδεψε για αρκετές ημέρες με πλοίο, ενώ η κακοκαιρία προκάλεσε καθυστερήσεις. Τελικά πέρασε μέσα από τον κοραλλιογενή σχηματισμό που περιβάλλει την ατόλη και έστησε καταυλισμό για τέσσερις ημέρες ερευνών, με τη χρήση, μεταξύ άλλων, ανιχνευτών μετάλλων. Οι συνθήκες ήταν δύσκολες: τα μέλη της αποστολής κοιμήθηκαν στο πλοίο, εν μέρει εξαιτίας των μεγάλων χερσαίων καβουριών καρύδας, γνωστών ως «καβούρια-ληστές», που αναζητούν επίμονα τροφή.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του πανεπιστημίου, η λάμψη οφειλόταν σε φυσική διαδικασία. Η επιφάνεια του ευρήματος καλυπτόταν από ανθρακικό υλικό, ενώ και άλλα αντικείμενα που εντόπισε η ομάδα είχαν παρόμοια γυαλιστερή επίστρωση από συμπαγές υλικό κοραλλιογενούς άμμου.
Τα προηγούμενα ευρήματα και οι θεωρίες
Το Πανεπιστήμιο Περντιού της Ιντιάνα, με το οποίο συνδεόταν η Έρχαρτ, στήριξε εν μέρει την αποστολή. Η αεροπόρος είχε διδάξει εκεί και είχε ενθαρρύνει νεαρές γυναίκες να ασχοληθούν με την αεροπορία, ενώ το ίδρυμα είχε συμβάλει στη χρηματοδότηση του τροποποιημένου Lockheed Electra 10-E, που εκείνη αποκαλούσε «ιπτάμενο εργαστήριο». «Γνωρίζουμε ότι αυτό απογοητεύει πολλούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων και εμάς», ανέφερε το πανεπιστήμιο, προσθέτοντας ότι η αποστολή αποτελεί ένα ακόμη κεφάλαιο στην προσπάθεια να δοθεί απάντηση.
Σε προηγούμενες επισκέψεις στη Νικουμαρόρο είχαν καταγραφεί ευρήματα που τροφοδότησαν εικασίες για παρουσία της αεροπόρου στο νησί: ενδείξεις καταυλισμού, ένα γυναικείο παπούτσι της δεκαετίας του 1930 και θραύσματα γυάλινου δοχείου με καλλυντική κρέμα για φακίδες. Κανένα από αυτά δεν έχει δώσει οριστική απάντηση.
Η Έρχαρτ, η πρώτη γυναίκα που πέταξε μόνη της υπερατλαντικά χωρίς στάση, εξαφανίστηκε μαζί με τον Νούναν στις 2 Ιουλίου 1937. Έκτοτε έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες, από τη σύλληψή της από ιαπωνικές δυνάμεις έως την υπόθεση ότι επέζησε και έζησε με άλλη ταυτότητα. Η νέα αποστολή δεν επιβεβαίωσε καμία. Το ερώτημα για το πού κατέληξε το αεροσκάφος και τι απέγιναν οι δύο αεροπόροι παραμένει ανοιχτό.
