Chris de Burgh: τα τραγούδια του που διασκεύασε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ο Chris de Burgh, ο τροβαδούρος με βρετανικές και ιρλανδικές ρίζες, γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1948 και σήμερα συμπληρώνει 78 χρόνια ζωής. Στην Ελλάδα η δισκογραφία του έχει συνδεθεί και με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος διασκεύασε στα ελληνικά τραγούδια του σε δύο δίσκους του.

Η πρώτη περίπτωση αφορά το άλμπουμ «The Getaway» του 1982, που περιλαμβάνει το γνωστό «Don’t pay the ferryman». Προς το τέλος της δεύτερης πλευράς του βινυλίου βρίσκονταν τα «The revolution» και «Light a fire», που συνδέονταν μεταξύ τους, ενώ η τριλογία ολοκληρωνόταν με το «Liberty».

Δύο χρόνια αργότερα, στη «Διαίρεση» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τα δύο πρώτα αυτά τραγούδια έγιναν το «Δεν υπάρχω». Τους στίχους έγραψε η Λίνα Νικολακοπούλου και την ενορχήστρωση υπέγραψε ο Κώστας Γανωσέλης. Το κομμάτι άνοιγε τον δίσκο.

Το «The Getaway» είχε και εμπορική επιτυχία. Έφτασε στο Νο30 της Βρετανίας και έμεινε 16 εβδομάδες στον πίνακα επιτυχιών. Ήταν Νο1 στη Δυτική Γερμανία, Νο2 στη Νορβηγία, Νο3 στην Αυστρία, Νο9 στον Καναδά και Νο19 στην Αυστραλία, ενώ στο αμερικανικό Billboard έφτασε στο Νο43.

Το «Crusader» και το «Για μένα τραγουδώ»

Το 1979 είχε προηγηθεί το «Crusader», τέταρτο άλμπουμ του Chris de Burgh. Είχε χαμηλότερο εμπορικό αποτύπωμα, αλλά δεν πέρασε απαρατήρητο. Το ομότιτλο τραγούδι, διάρκειας εννέα λεπτών, θεωρείται από πολλούς αριστούργημα. Ο καλλιτέχνης δεν είναι ιστορικός, αλλά γράφει ιστορίες που στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα.

Το 1989, στον δίσκο «Χορεύω», ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου παρουσίασε το «Crusader» ως «Για μένα τραγουδώ», με στίχους του Γιώργου Λέφα. Σε κάποιο σημείο ο στίχος αναφέρει: «Παίζει ένα τραγούδι του Chris de Burgh παλιό / Σου άρεσε θυμάμαι να σ’ το τραγουδώ».

Μια πορεία με πολλούς τόπους

Ο Chris de Burgh είχε πατέρα Βρετανό διπλωμάτη και μητέρα Ιρλανδή, κόρη υψηλόβαθμου στρατιωτικού. Στα νεανικά του χρόνια έζησε σε Μάλτα, Ζαΐρ και Νιγηρία. Οι μετακινήσεις αυτές, μαζί με τις φιλολογικές του σπουδές, αποτυπώνονται κατά την εκτίμηση του συντάκτη στα έργα του.

Άλλοι τον θεωρούν ευαίσθητο και τρικυμιώδη, άλλοι υπερβολικά γλυκανάλατο και άλλοι τον τελευταίο ρομαντικό. Το φθινόπωρο του 2024 κυκλοφόρησε τη συλλογή «50», με υπότιτλο «years of music», που αφορά την πορεία του έως τότε.