«DESERT NOW»: Η ταινία «SIRAT» ενέπνευσε έκθεση ζωγραφικής στη Θεσσαλονίκη
Η εικαστικός Αλεξάνδρα Μαράτη εμπνεύστηκε από το «SIRAT» του Όλιβερ Λάσε. Ο σκηνοθέτης επισκέφθηκε την έκθεση στο πλαίσιο του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Η έκθεση «DESERT NOW» της εικαστικού Αλεξάνδρας Μαράτη, εμπνευσμένη από την ταινία «SIRAT» του Όλιβερ Λάσε (Oliver Laxe), φιλοξενείται στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο του παράλληλου προγράμματος του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ο Γαλικιανός σκηνοθέτης, επίσημος προσκεκλημένος της φετινής διοργάνωσης, επισκέφθηκε τον χώρο και ξεναγήθηκε στα έργα από την ίδια την καλλιτέχνιδα.
Η έκθεση παρουσιάζεται στη γκαλερί Donopoulos International Fine Art, στην οδό Αγίας Θεοδώρας 3, στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας, και διαρκεί έως τις 22 Νοεμβρίου.
Από την οθόνη στον καμβά
Τα έργα αντλούν έμπνευση τόσο από την ταινία όσο και από τα προσωπικά ταξίδια της Αλεξάνδρας Μαράτη στις ερήμους της Σαχάρας και της Ναμίμπια, όπου μετέβη με αφορμή το φιλμ. Η ίδια είδε το «SIRAT» για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2025 στη Βιέννη. «Το “SIRAT” το είδα για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2025, στη Βιέννη, και το ερωτεύτηκα για όλη μου τη ζωή», δήλωσε στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Ακολούθησαν άλλες τρεις προβολές, κατά τις οποίες, όπως εξήγησε, διέκρινε κοινά στοιχεία με τη δική της τεχνική: τη χρήση φωτισμών και σκιών, τα φώτα που έρχονται από πίσω, τη νύχτα και την εμμονή με τα οχήματα. Αναφέρθηκε επίσης στη διαδικασία της εξαΰλωσης. Στην ταινία, όπως περιέγραψε, αντικείμενα και άνθρωποι σταδιακά εξαφανίζονται, ώσπου δεν μένει σχεδόν τίποτα. Αντίστοιχα, η ίδια χρησιμοποιεί πολλές χρωματικές επιστρώσεις, σχήματα και σπρέι, για να σβήσει στη συνέχεια στοιχεία και αντικείμενα και να αφήσει τελικά ένα μοναδικό ή και τίποτα.
Η Αλεξάνδρα Μαράτη ζει και εργάζεται μεταξύ Θεσσαλονίκης και Βιέννης. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Τεχνών της αυστριακής πρωτεύουσας και έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η μουσική και οι έρημοι
Η σκοτεινή ατμόσφαιρα, η εναλλαγή φωτός και σκιάς και η αίσθηση ενός άδειου, άγριου και ξηρού τοπίου είναι, κατά την ίδια, στοιχεία κοινά στη ζωγραφική της και στην ταινία. Για να εισχωρήσει βαθύτερα στο σύμπαν του Λάσε, προμηθεύτηκε το soundtrack του «SIRAT» και το άκουγε όσο δημιουργούσε τα έργα. Όπως είπε, η δουλειά της είναι συναισθηματικά φορτισμένη και χρειάζεται να «μπει» απόλυτα στο κλίμα του θέματος, αν και παραδέχθηκε ότι η μουσική δεν ταιριάζει απόλυτα στο γούστο της.
Η καλλιτέχνιδα ταξίδεψε δύο φορές σε πραγματικές ερήμους, αναζητώντας βιωματική επαφή με το τοπίο. Στα έργα συνυπάρχουν έτσι στοιχεία της ταινίας και εικόνες από τις περιπλανήσεις της. Φυτά της ερήμου, ιδιαίτερες χρωματικές αποχρώσεις και πορτοκαλί και ροζ τόνοι αποτυπώνουν τις εντυπώσεις της από τη Ναμίμπια.
«Για μένα η έρημος είναι η προβολή της εσωτερικής μου ερημιάς, της απομόνωσης, της εσωστρέφειας και της αυτοσυγκέντρωσης στον εξωτερικό κόσμο», ανέφερε η Αλεξάνδρα Μαράτη, προσθέτοντας ότι ένιωσε πολύ αδύναμη μπροστά σε κάτι τόσο αχανές και επιβλητικό. Οι εναλλαγές του τοπίου την ενέπνευσαν, όπως είπε, στα χρώματα, στη φωτοσκίαση, στα σχήματα και στην ατμόσφαιρα των έργων της.
Σχετικά με την επίσκεψη του σκηνοθέτη, η εικαστικός ανέφερε ότι ο Όλιβερ Λάσε ήρθε στη γκαλερί την περασμένη Τρίτη. «Τον ξενάγησα, χάρηκε πολύ και είπε ότι βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος», σημείωσε.







