Ενιαία Υγεία: Νέα μελέτη ζητά ισχυρότερο ρόλο των νοσηλευτών στις αποφάσεις

Οι νοσηλευτές βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των υγειονομικών κρίσεων, όμως η συμμετοχή τους στις αποφάσεις για τη δημόσια υγεία παραμένει περιορισμένη. Αυτό επισημαίνει νέα επιστημονική εργασία που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό CABI One Health και εξετάζει τη θέση του επαγγέλματος στην προσέγγιση της «Ενιαίας Υγείας» (One Health).

Η προσέγγιση αυτή αντιμετωπίζει ως αλληλένδετη την υγεία των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, οι νοσηλευτές εφαρμόζουν ήδη στην πράξη πολλές από τις αρχές της. Εργάζονται στην κλινική και κοινοτική φροντίδα, στην πρόληψη των λοιμώξεων, στην περιβαλλοντική υγεία και στην αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων.

«Οι νοσηλευτές συμβάλλουν ήδη στην Ενιαία Υγεία σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα, όμως η συνεισφορά τους συχνά παραμένει αόρατη», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας, καθηγητής Paulo Ferrinho του Πανεπιστημίου NOVA της Λισαβόνας, στην Πορτογαλία.

Ο ρόλος σε μια νέα επιδημία

Ο ρόλος των νοσηλευτών γίνεται ακόμη πιο κρίσιμος όταν εμφανίζεται μια νέα λοιμώδης νόσος. Συμμετέχουν στον έλεγχο των ασθενών και στην παρακολούθηση της πορείας τους, στην ενημέρωση και επικοινωνία με τις κοινότητες, καθώς και στην επιτήρηση και αναφορά πιθανών κρουσμάτων.

Ως παράδειγμα της δυσκολίας αυτού του ρόλου οι συγγραφείς αναφέρουν την επιδημία του ιού Έμπολα στη Δυτική Αφρική την περίοδο 2014–2016. Τότε μολύνθηκαν περισσότερα από 28.600 άτομα και 11.325 έχασαν τη ζωή τους. Ανάλυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας είχε καταγράψει εκατοντάδες λοιμώξεις μεταξύ εργαζομένων στον χώρο της υγείας στη Γουινέα, τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε.

Με βάση το παράδειγμα αυτό, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι νοσηλευτές δεν πρέπει να αποκτούν κεντρικό ρόλο μόνο αφού ξεσπάσει μια κρίση. Θεωρούν αναγκαία τη συμμετοχή τους από νωρίς στον σχεδιασμό, στην επιτήρηση και στην προετοιμασία.

Από τη Nightingale στο σήμερα

Η σύνδεση της νοσηλευτικής με το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία δεν είναι νέα. Οι ερευνητές θυμίζουν τη Florence Nightingale, η οποία ήδη από τον 19ο αιώνα συνέδεε τη φροντίδα του ασθενούς με την καθαριότητα, τις συνθήκες διαβίωσης και το περιβάλλον. Η προσέγγισή της, σημειώνουν, περιείχε στοιχεία της σημερινής φιλοσοφίας της Ενιαίας Υγείας, πολύ πριν καθιερωθεί ο όρος.

Παρά την ιστορική αυτή σχέση, οι νοσηλευτές εξακολουθούν να εκπροσωπούνται περιορισμένα στα όργανα όπου χαράσσονται οι πολιτικές για τις σύγχρονες απειλές κατά της υγείας.

Οι συγγραφείς ζητούν μεγαλύτερη συμμετοχή των νοσηλευτών στη λήψη αποφάσεων και ενίσχυση της εκπαίδευσής τους σε πεδία όπως οι ζωονόσοι, η μικροβιακή αντοχή, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία και η αντιμετώπιση νέων επιδημιών.

Όπως διευκρινίζουν, στόχος δεν είναι να προστεθούν περισσότερες υποχρεώσεις σε ένα ήδη πιεσμένο επάγγελμα. Απαιτούνται εκπαίδευση, αρμοδιότητες, επαρκείς πόροι και ουσιαστική συμμετοχή στις αποφάσεις, ώστε τα συστήματα υγείας να είναι καλύτερα προετοιμασμένα για την επόμενη μεγάλη υγειονομική κρίση.