Γιάννης Καρακάσης: Το ελληνικό κρασί ξεπερνά εμπορικά την ποιοτική του πρόοδο

Το ελληνικό κρασί βρίσκεται σε ανοδική πορεία, τόσο στην εσωτερική αγορά όσο και στο εξωτερικό, αλλά η εμπορική του επιτυχία υπολείπεται ακόμη της ποιότητάς του. Αυτή είναι η εκτίμηση του Γιάννη Καρακάση, Master of Wine και ιδρυτή του Great Greek Wines, ο οποίος περιγράφει το παρόν και το μέλλον του ελληνικού αμπελώνα.

Ο Γιάννης Καρακάσης έχει συμβάλει στη διάδοση των ελληνικών κρασιών στο εξωτερικό. Φέτος ο θεσμός του Great Greek Wines διευρύνεται με την έκδοση του 2027. Στο Λονδίνο διοργανώθηκε δράση, όπου 40 ελληνικά και κυπριακά οινοποιεία παρουσιάστηκαν σε επαγγελματίες της βρετανικής αγοράς.

Περισσότερη έρευνα, περισσότερες δυσκολίες

Όπως εξηγεί ο ίδιος, την τελευταία πενταετία οι παραγωγοί στρέφονται περισσότερο στα terroir, στα παλιά αμπέλια και στις ξεχασμένες ποικιλίες. Το ενδιαφέρον μετακινείται από το όνομα της ποικιλίας στο πού και πώς καλλιεργείται. Την ίδια στιγμή, σημειώνει, η εικόνα έχει γίνει δυσκολότερη εξαιτίας της ξηρασίας, του κόστους καλλιέργειας και της ηλικίας των αμπελουργών.

Μιλά για ένα παράδοξο: υπάρχουν καλύτερα κρασιά και περισσότερη γνώση, όμως αυτό δεν εγγυάται το μέλλον τους. Το τελικό στοίχημα, κατά τον Καρακάση, είναι να μπορεί όποιος καλλιεργεί το αμπέλι να ζει από αυτό. Αλλιώς, προειδοποιεί, υπάρχει κίνδυνος να χαθούν αμπελώνες ακριβώς τη στιγμή που αναγνωρίζεται η αξία τους.

Τι στήριξε την άνοδο

Στους παράγοντες της ανόδου ο Καρακάσης βάζει πρώτους τους ίδιους τους ανθρώπους του κρασιού: παραγωγούς που ταξίδεψαν και σπούδασαν σε Γαλλία, Ιταλία και ΗΠΑ και επέστρεψαν με νέες γνώσεις. Ακολούθησαν επενδύσεις στα οινοποιεία και μεγαλύτερη έμφαση στο αμπέλι. Σημαντική ήταν και η εμπιστοσύνη στις εγχώριες ποικιλίες, όπως το Ασύρτικο, το Ξινόμαυρο και το Αγιωργίτικο.

Συνέβαλε επίσης η εκπαίδευση μέσω πανεπιστημίων και σχολών κρασιού, που έχει αυξήσει τους καταρτισμένους επαγγελματίες στην εστίαση και το εμπόριο. Ο καταναλωτής, όπως λέει, έχει γίνει πιο περιπετειώδης. Για τα wine bars θεωρεί ότι έχουν προσφέρει πολλά, κυρίως επειδή επιτρέπουν τη δοκιμή διαφορετικών κρασιών σε ποτήρι, χωρίς την αγορά ολόκληρης φιάλης. Τονίζει ότι δεν χρειάζεται όλοι να γίνουν ειδικοί, αλλά να ξέρουν καλύτερα τι τους αρέσει.

Η θέση στις διεθνείς αγορές

Κατά τον Καρακάση, υπάρχουν ελληνικά κρασιά που μπορούν να σταθούν δίπλα σε σπουδαίες ετικέτες του διεθνούς αμπελώνα, όμως η παρουσία τους στις αγορές δεν αντιστοιχεί στην ποιότητά τους. Οι επαγγελματίες που τα γνωρίζουν συχνά τα εκτιμούν πολύ. Ο στόχος, όπως λέει, είναι να διευρυνθεί αυτός ο κύκλος και η εκτίμηση να γίνει τοποθετήσεις και πωλήσεις. Δηλώνει αισιόδοξος, αλλά επισημαίνει ότι χρειάζεται σταθερή δουλειά και σχέσεις που χτίζονται στον χρόνο, όχι μία εντυπωσιακή γευσιγνωσία.

Ως βασικό συγκριτικό πλεονέκτημα αναφέρει την ποικιλομορφία: ενώ άλλες χώρες διαθέτουν 5 ή 10 αυτόχθονες ποικιλίες, η Ελλάδα έχει εκατοντάδες. Προσθέτει τους νησιώτικους και τους ορεινούς αμπελώνες, τα παλιά αμπέλια, καθώς και τη γαστρονομία και τον τουρισμό, που φέρνουν εκατομμύρια ανθρώπους σε πρώτη επαφή με τα ελληνικά κρασιά. Το αδύναμο σημείο, κατά τον ίδιο, είναι η εμπορική οργάνωση και η σταθερή παρουσία στις αγορές του εξωτερικού.