Γιατί ορισμένες δυσάρεστες μυρωδιές μάς φαίνονται τελικά ελκυστικές

Υπάρχουν μυρωδιές που οι περισσότεροι δύσκολα θα χαρακτήριζαν ευχάριστες και που παρ' όλα αυτά ξαναμυρίζουμε με ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι η οσμή της βενζίνης, αλλά δεν είναι το μοναδικό. Το ερώτημα γιατί μας αρέσουν οσμές που θα περίμενε κανείς να μας απωθούν απασχολεί όσους μελετούν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις μυρωδιές.

Η εξήγηση φαίνεται να βρίσκεται σε δύο παράγοντες. Ο πρώτος είναι οι ίδιες οι χημικές ενώσεις που συνθέτουν μια οσμή και καθορίζουν πώς την αντιλαμβανόμαστε. Ο δεύτερος είναι οι αναμνήσεις που έχουμε συνδέσει με αυτήν.

Η μνήμη πίσω από τη μυρωδιά

Μια οσμή αρκεί μερικές φορές για να μας μεταφέρει νοερά σε ένα συγκεκριμένο μέρος, σε μια εποχή ή σε μια στιγμή της ζωής μας. Έτσι, μια μυρωδιά που αντικειμενικά δεν θεωρείται άρωμα μπορεί να αποκτήσει για κάποιον θετικό φορτίο, επειδή συνδέεται με κάτι οικείο ή αγαπημένο.

Οι οκτώ χαρακτηριστικές περιπτώσεις «απρόσμενων» οσμών με φανατικούς θαυμαστές δείχνουν ότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται σε μία μόνο μυρωδιά. Οι προτιμήσεις αυτές είναι συχνά προσωπικές, καθώς εξαρτώνται από τις εμπειρίες του καθενός.