«Η Δημόσια Ιδιωτική Οικία»: Το ντοκιμαντέρ του Τάσου Λάγγη για την Αθήνα στη Στέγη
Το ντοκιμαντέρ του Τάσου Λάγγη για την αθηναϊκή πολυκατοικία προβάλλεται για πρώτη φορά στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης.

Το ντοκιμαντέρ «Η Δημόσια Ιδιωτική Οικία: 9 στροφές για την Αθήνα» του Τάσου Λάγγη θα προβληθεί για πρώτη φορά στην Αθήνα την Τρίτη 1η Δεκεμβρίου 2026, στις 20:00, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Η ταινία είχε κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 2026.
Η προβολή διαρκεί 115 λεπτά και θα ακολουθήσει συζήτηση διάρκειας 30 λεπτών. Η γλώσσα της ταινίας είναι τα ελληνικά.
Εννέα στροφές για την πολυκατοικία
Η ταινία είναι δομημένη σε εννέα «στροφές», όπως ένα μουσικό κομμάτι ή ένα ποίημα, και συνθέτει ένα πολυφωνικό αστικό δοκίμιο για την Αθήνα και τη συλλογική κατοίκηση, ανθρώπινη και μη. Στο κέντρο της αφήγησης βρίσκεται η πολυκατοικία ως αρχείο ζωών. Πρωταγωνιστούν τέσσερις γυναίκες που συγκατοικούν σε μια γειτονιά με έντονη κοινωνική και εθνοτική διαστρωμάτωση, ενώ το φακό απασχολούν και όσα διαδραματίζονται πίσω από τις πόρτες, στα μπαλκόνια και στους κοινόχρηστους χώρους.
Το κεντρικό ερώτημα, όπως διατυπώνεται, είναι τι σημαίνει να «κατοικούμε» σήμερα και πώς μπορούμε να συνυπάρχουμε σε μια πόλη που αλλάζει ταχύτερα απ’ όσο μπορούμε να την κατανοήσουμε.
Σύμφωνα με το κείμενο παρουσίασης της ταινίας, η Αθήνα βρίσκεται σε καμπή, καθώς η οικονομική και η στεγαστική κρίση, η εκτίναξη των ενοικίων, η τουριστικοποίηση, ο εξευγενισμός των γειτονιών και η μετατροπή των σπιτιών σε επενδυτικά προϊόντα διαλύουν τις μικρές μορφές κοινωνικότητας. Μέσα σε αυτό το τοπίο, η πολυκατοικία εξακολουθεί να προτείνει έναν άλλο τρόπο συνύπαρξης, μέσω του κάθετου κοινωνικού διαχωρισμού, της μείξης των χρήσεων και των μπαλκονιών που συνορεύουν.
Η οπτική του δημιουργού
Ο Τάσος Λάγγης εξηγεί ότι η δομή των εννέα στροφών του επιτρέπει να συνδέσει ανακαλύψεις από την αρχιτεκτονική, την ανθρωπολογία, την τέχνη, τη γεωγραφία, τη ζωολογία και την ηθολογία. Διασταυρώνει την Αθήνα με το Βερολίνο και αναζητά δύο αντίρροπες δυνάμεις: της ιστορίας και της λύτρωσης.
Η κάμερα, όπως περιγράφεται, περνά σε τέσσερα νέα παιδιά που ζουν μαζί σε ρετιρέ της οδού Αχαρνών και καταγράφουν την καθημερινότητά τους με κατοικίδια, φίλους και αντικείμενα. Ο δημιουργός σημειώνει ότι τον ενδιαφέρει το σπίτι «όχι ως κτίριο, αλλά ως ηθική πραγματικότητα» και θεωρεί ότι η Αθήνα είναι χτισμένη πάνω στην ηθική της φροντίδας.
Παραγωγή και συντελεστές
Η ταινία είναι παραγωγή του Onassis Culture, σε συνεργασία με την Eye Film. Αντλεί έμπνευση από δύο εκδόσεις για την αθηναϊκή πολυκατοικία: τις «37 ιστορίες αθηναϊκών πολυκατοικιών» του Ιδρύματος Ωνάση και το βιβλίο «The Public Private House: Modern Athens and Its Polykatoikia» του Richard Woditsch, από το οποίο δανείζεται τον τίτλο της.
Ο Τάσος Λάγγης υπογράφει το σενάριο, τη σκηνοθεσία, τη φωτογραφία και το μοντάζ. Ήταν Onassis AiR Fellow τη σεζόν 2023/2024 και έχει τιμηθεί με το πρώτο βραβείο στο Cinema Urbana της Μπραζίλια για το ντοκιμαντέρ «Χτίστες, νοικοκυρές και η οικοδόμηση της σύγχρονης Αθήνας». Επιστημονικός σύμβουλος είναι ο Πάνος Δραγώνας, ενώ τον σχεδιασμό ήχου και την τελική μείξη ανέλαβε η Περσεφόνη Μήλιου.







