Μέλισσα που ζει στο έδαφος παράγει φυσικό πλαστικό που βιοδιασπάται σε λίγους μήνες
Ερευνητές του Virginia Tech και του Πανεπιστημίου του Τενεσί βρήκαν ότι το είδος Colletes inaequalis φτιάχνει πολυεστέρα που θυμίζει πολυαιθυλένιο και αποικοδομείται γρήγορα στο χώμα.
Ένα είδος μέλισσας που ζει στο έδαφος, το Colletes inaequalis, παράγει έναν φυσικό πολυεστέρα που μοιάζει με το πολυαιθυλένιο και τον χρησιμοποιεί για να επενδύει εσωτερικά τη φωλιά του. Το εύρημα προέρχεται από ερευνητές του Virginia Tech και του Πανεπιστημίου του Τενεσί και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «PNAS» («Proceedings of the National Academy of Sciences»).
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το υλικό αυτό δεν παραμένει στο περιβάλλον για αιώνες, όπως τα συμβατικά πλαστικά, αλλά βιοδιασπάται μέσα σε λίγους μήνες.
Τι έδειξαν οι μετρήσεις
Στα δείγματα χώματος που εξετάστηκαν, τα επίπεδα του φυσικού πολυεστέρα της μέλισσας μειώθηκαν από 73% σε 40% μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες. Οι ερευνητές το θεωρούν ένδειξη ότι το υλικό θα μπορούσε να αποτελέσει πιο οικολογική εναλλακτική του πολυαιθυλενίου.
Το πολυαιθυλένιο είναι ένας κοινός τύπος βιομηχανικού πλαστικού, που χρησιμοποιείται ευρέως στις συσκευασίες και σε πολλά άλλα προϊόντα. Όπως εξήγησε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, δρ Τζόναθαν Κουτ, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Βιώσιμων Βιοϋλικών του Virginia Tech, σχεδόν το ένα τρίτο της παγκόσμιας ετήσιας παραγωγής πλαστικών αφορά το πολυαιθυλένιο, δηλαδή περίπου 160 εκατομμύρια τόνους τον χρόνο.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι το πολυαιθυλένιο μπορεί να παραμείνει στο περιβάλλον επί αιώνες και ότι, ακόμη και όταν διασπάται, επιβαρύνει εκ νέου τα οικοσυστήματα με τη μορφή μικροπλαστικών. Πρόσθεσε πως πολλά πλαστικά που διαφημίζονται ως βιοδιασπώμενα διασπώνται πολύ αργά ή μόνο υπό συγκεκριμένες βιομηχανικές συνθήκες.
«Έχουμε έναν φυσικά παραγόμενο πολυεστέρα που μιμείται το πολυαιθυλένιο», σημείωσε ο δρ Κουτ.
Το επόμενο βήμα της έρευνας
Η ερευνητική ομάδα προσπαθεί τώρα να προσδιορίσει τη χημική δομή του πολυεστέρα της μέλισσας, η οποία φαίνεται να επιτρέπει τόσο γρήγορη αποικοδόμηση. «Στόχος μας είναι να δώσουμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα και στη συνέχεια να αναπαράγουμε αυτό που κάνει η φύση σε μεγάλη κλίμακα», ανέφερε ο καθηγητής.
Ο δρ Κουτ διευκρίνισε ότι η αναπαραγωγή της διαδικασίας θα πρέπει να γίνει από τη βιομηχανία και όχι μέσω της εκτροφής μελισσών για την παραγωγή πλαστικού. «Δεν νομίζω ότι το μέλλον δείχνει τεράστιες φάρμες μελισσών που θα παράγουν όλα τα πλαστικά προϊόντα μας», είπε.
