«MPASTARD0S»: Ο ΛΕΞ επιστρέφει με τον πέμπτο προσωπικό του δίσκο
Κυκλοφόρησε ο νέος δίσκος του ΛΕΞ, με δέκα κομμάτια, συνεργασίες και σκοτεινή ηλεκτρονική ατμόσφαιρα εμπνευσμένη από τη δεκαετία του '80.

Ο ΛΕΞ κυκλοφόρησε την Παρασκευή τον νέο του δίσκο με τίτλο «MPASTARD0S», όπου το μηδενικό αντικαθιστά το δεύτερο «Ο». Πρόκειται για την πέμπτη προσωπική δουλειά του ράπερ από τη Θεσσαλονίκη, μετά τα «Ταπεινοί και Πεινασμένοι» (2014), «2ΧΧΧ» (2018), «Μετρό» (2022) και «Γ.Τ.Κ.» (2024). Το άλμπουμ περιλαμβάνει δέκα κομμάτια συνολικής διάρκειας σχεδόν 34 λεπτών, ενώ στην παραγωγή βρίσκεται και πάλι δίπλα του ο Dof Twogee.
Η προετοιμασία της κυκλοφορίας
Πριν από την έκδοση του δίσκου, ο καλλιτέχνης διέγραψε όλες τις αναρτήσεις του στο Instagram. Ακολούθησε ένα teaser με αισθητική επιτραπέζιου παιχνιδιού, με ταμπλό που απεικόνιζε την Καμάρα, τον Λευκό Πύργο και τον Πύργο του ΟΤΕ. Στο βίντεο ακουγόταν η φωνή του Αργύρη Παυλίδη, γνωστή από μεταγλωττισμένες παιδικές σειρές. Το teaser παρέπεμπε αισθητικά στο «Stranger Things», κάτι που σχολίασαν πολλοί, και προανήγγειλε τον ηλεκτρονικό ήχο του δίσκου.
Ο ΛΕΞ είναι σήμερα 42 ετών. Στον δίσκο εμφανίζεται πιο στοχαστικός και πιο ήρεμος από ό,τι σε παλιότερες δουλειές του, με στίχους που λειτουργούν ως αυτοπροσωπογραφία: από τα ασταθή περιβάλλοντα της παιδικής του ηλικίας ως τον απολογισμό του παρόντος.
Το θέμα και τα κομμάτια
Η πρώτη φράση του άλμπουμ είναι «Έχουμε γονείς μα είμαστε μπάσταρδοι». Η λέξη «μπάσταρδος» επανέρχεται σε όλο το υλικό, γεγονός που επιτρέπει την ανάγνωσή του ως concept album. Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια του νόθου, εκείνου που δεν χωράει πουθενά, και όχι ως βρισιά. Μέσα από αυτόν περιγράφεται μια γενιά χωρίς καθοδήγηση, ιδεολογικές βεβαιότητες και κληρονομιά.
Στα «KITRINA FOTA» ο ΛΕΞ ανακαλεί μια παλιά Θεσσαλονίκη, επαναλαμβάνοντας τη φράση «έχω πάλι μνήμες στο κεφάλι». Στο «BLACKOUT», σε συνεργασία με τον Sin Laurent, τραγουδά «είμαι από τις ίδιες γειτονιές με τον Σαββόπουλο», συνδέοντας τον εαυτό του με τη μουσική παράδοση της πόλης. Το κομμάτι μιλά και για την επίδραση της τέχνης στους ακροατές, με τον στίχο «να ‘χα κι άλλες ζωές να τις έκανα verse, όσοι με ακούν να δακρύζουν».
Στο «K.F.T.N», με τον Ortiz, το κεντρικό θέμα διατυπώνεται ρητά: «δεν με ένοιαζε να είμαι κανονικός, μ’ άρεσε να λέω πως είμαι μπάσταρδος». Εκεί υπάρχει και η αναφορά «είμαι ο John Snow, είμαι ο King from the North», από το «Game of Thrones». Το «NERAIDA» κινείται σε γρήγορο ρυθμό με synths της δεκαετίας του '80 και περιλαμβάνει τη φράση «βγήκαμε όλοι από τα νότια Βαλκάνια». Στα «KAVATZODROMOI» ακούγονται οι στίχοι «Ακούμε Χατζιδάκι και μαζεύουμε κοχύλια», σε μια πιο τρυφερή στιγμή του δίσκου.
Το άλμπουμ κλείνει με το «SKIA», που περιέχει αναφορές από τα ασιατικά κινούμενα σχέδια των '90s ως τις «Σκηνές από έναν γάμο» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και το «Gummo» του Χάρμονι Κορίν. Κεντρικό του θέμα είναι το σύνδρομο του απατεώνα (imposter syndrome). Ο στίχος «Έχω μια σκιά που με ακολουθάει» ανοίγει μια εικόνα φόβου και ζήλιας απέναντι σε ό,τι ο ίδιος έχει δημιουργήσει.







