Ο Αλμοδόβαρ θέλει να κάνει ταινία το μυθιστόρημα «Peixos» της Εύας Μπαλταζάρ

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ δήλωσε ότι θα ήθελε να μεταφέρει στον κινηματογράφο το μυθιστόρημα «Peixos» της Καταλανής συγγραφέα Εύας Μπαλταζάρ. Ο Ισπανός σκηνοθέτης το αποκάλυψε στις 5 Οκτωβρίου, σε δημόσια συζήτηση με τη Σοφία Κόπολα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί κινηματογραφική παραγωγή.

Ο Αλμοδόβαρ παραδέχτηκε ότι δεν ξέρει αν θα μπορούσε σήμερα να βρει δύο ηθοποιούς πρόθυμες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των ερωτικών σκηνών του βιβλίου. Έφερε ως παράδειγμα τη «Ζωή της Αντέλ» του Αμπντελατίφ Κεσίς και αναρωτήθηκε αν θα έβρισκε ηθοποιούς με την τόλμη της Λέα Σεντού και της Αντέλ Εξαρχόπουλος. Η Κόπολα τον ενθάρρυνε να προχωρήσει.

Η υπόθεση του βιβλίου

Στο «Peixos» («Ψάρια» στα καταλανικά, ενώ στα ισπανικά κυκλοφορεί ως «Peces») μια επιτυχημένη συγγραφέας ταξιδεύει σε μια μικρή πόλη για να συναντήσει τους αναγνώστες της. Σε μια υπαίθρια αγορά γνωρίζει τη Βικτόρια, που πουλά ψάρια από μια τροχήλατη καντίνα. Η έλξη είναι άμεση και αμοιβαία, όμως η σχέση μετατρέπεται σύντομα σε κάτι από το οποίο η αφηγήτρια δυσκολεύεται να ξεφύγει.

Η Βικτόρια ζει σε ένα παράξενο σπίτι γεμάτο αντικείμενα και φαίνεται να ξέρει να προσφέρει στην ερωμένη της ακριβώς όσα εκείνη χρειάζεται. Σταδιακά η φροντίδα αρχίζει να μοιάζει με έλεγχο. Η ερωτική επιθυμία αναμιγνύεται με την εξάρτηση, τη ζήλια, τη λατρεία και έναν υπόγειο φόβο. Η αφηγήτρια φτάνει να αναρωτηθεί μήπως η Βικτόρια, αντί να την αγαπήσει, την έχει «μολύνει».

Η Μπαλταζάρ έχει εξηγήσει ότι ήθελε να γράψει μια σχεδόν τερατώδη ιστορία αγάπης. Την απασχολεί ο τρόπος με τον οποίο οι ερωτευμένοι προβάλλουν στον άλλον τις επιθυμίες και τις ελλείψεις τους. Για την ίδια, η Βικτόρια είναι ένας σκοτεινός καθρέφτης της αφηγήτριας. Δεν της αρέσει ιδιαίτερα η λέξη «τοξικός» και προτιμά να εξετάζει γιατί κάποιος μένει σε μια τέτοια σχέση ακόμη κι όταν αναγνωρίζει τον κίνδυνο.

Μια δεύτερη σύγκρουση αφορά τη γραφή. Η Βικτόρια φέρεται περιφρονητικά στα βιβλία της αφηγήτριας, που χάνει σταδιακά τη συγκέντρωση και την αυτοπεποίθησή της. Η Μπαλταζάρ πιστεύει ότι η γραφή μπορεί να βοηθήσει κάποιον να κατανοήσει τις πιο σκοτεινές πλευρές του εαυτού του, ενώ η ηρωίδα της αμφισβητεί αν μπορεί να τον λυτρώσει από οτιδήποτε.

Μια συγγραφέας με διεθνή απήχηση

Η Εύα Μπαλταζάρ γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1978. Ξεκίνησε από την ποίηση και δημοσίευσε έντεκα συλλογές πριν στραφεί στο μυθιστόρημα. Το «Πέρμαφροστ» (2018), το «Μπόουλντερ» (2020) και το «Mamut» (2022) αποτελούν μια άτυπη τριλογία με ηρωίδες μοναχικές γυναίκες, που προσπαθούν να ζήσουν έξω από τις κοινωνικές προσδοκίες. Το «Μπόουλντερ» μπήκε στη βραχεία λίστα του Διεθνούς Βραβείου Μπούκερ το 2023.

Ο Αλμοδόβαρ δεν είναι άγνωστος στο έργο της. Είχε ήδη εκφράσει τον θαυμασμό του για το «Μπόουλντερ», που κυκλοφορεί και στα ελληνικά. Στην Ελλάδα, οι εκδόσεις Πατάκη έχουν εκδώσει τα «Πέρμαφροστ» και «Μπόουλντερ, η γυναίκα του βράχου», σε μετάφραση του Ευρυβιάδη Σοφού. Η συγγραφέας είχε επισκεφθεί την Αθήνα τον Ιούνιο του 2025, με αφορμή το Φεστιβάλ ΛΕΑ.

Προς το παρόν το «Peixos» παραμένει μυθιστόρημα, και η πιθανή μεταφορά του στον κινηματογράφο περιορίζεται σε μια δημόσια δήλωση ενδιαφέροντος του σκηνοθέτη.