Πανηγύρι στην Πειραιώς 260 για τα 20 χρόνια του Γαστρονόμου, με καζάνια και χορό
Με παραδοσιακά φαγητά από όλη την Ελλάδα, βιολί, λύρα και κρητικούς χορούς άνοιξε η Μεγάλη Γιορτή του Γαστρονόμου, που έκλεισε είκοσι χρόνια.
Με πανηγύρι στην αυλή της Πειραιώς 260 ξεκίνησε η Μεγάλη Γιορτή για τα είκοσι χρόνια του Γαστρονόμου. Το πρώτο βράδυ είχε μεγάλα καζάνια στη φωτιά, παραδοσιακά φαγητά για όλους και μουσική που κράτησε το γλέντι μέχρι το τέλος. Τον ρυθμό έδωσαν ο Γιακουμής Γαβράς με το βιολί και ο Βασίλης Σκουλάς με τη λύρα, ενώ το φίλεμα ανέλαβαν κατσαρολάδες από διάφορα μέρη της χώρας.
Τα καζάνια του πανηγυριού
Από νωρίς οι φωτιές έκαιγαν κάτω από τα καζάνια και οι μυρωδιές των φαγητών γέμιζαν την αυλή. Στα καζάνια βρέθηκε ο Βαγγέλης Μενδρινός, ένας από τους τελευταίους μεγάλους καλαθοπλέκτες του Αιγαίου, που φέτος τιμήθηκε από τον Γαστρονόμο με το Βραβείο Παραδοσιακής Τέχνης. Στο πανηγύρι έπιασε τη δεύτερη τέχνη του, τη μαγειρική, και ετοίμασε το γνωστό πατατάτο, όπως το μαγειρεύει ως αρχιμάγειρας στο πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής, στην Κάτω Μεριά της Αμοργού.
Ο Νίκος Κανάκης, μαζί με την ομάδα του Λαογραφικού Πανηγυρικού Συλλόγου Σπάτων, ανέλαβε το στιφάδο του κουρμπανιού των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ενός εθίμου με ιστορία 250 χρόνων. Ο Δημήτρης Σκαρμούτσος μαγείρεψε γαμοπίλαφο και τσιγαριαστό κατσίκι, ενώ η Μαρία Αναγνωστοπούλου-Κατσουνά πρόσθεσε στο μενού ρεβυθάδα, παραδοσιακό φαγητό των πανηγυριών της Πάρου.
Στο τραπέζι βρέθηκαν και τα τυλιχτά με μπιφτέκι του Γιώργου Τσακίρη, από το σουβλατζίδικο «Ο Γιώργος» στον Πειραιά, που φέτος τιμήθηκε με το Βραβείο Ελληνικού Street Food. Για το γλυκό φρόντισε ο Δημήτρης Σκαρμούτσος, με σιροπιασμένους λουκουμάδες που εξαντλήθηκαν γρήγορα.
Βιολί, λύρα και χορός
Όσο οι μάγειρες σέρβιραν, το γλέντι φούντωνε. Την αρχή έκανε ο Γιακουμής Γαβράς με τους σκοπούς της Αμοργού. Μεγάλωσε στη Χώρα, έχει παίξει για χρόνια σε γάμους και πανηγύρια στις Κυκλάδες και προτιμά να συστήνεται ως «διασκεδαστής». Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν άμεση, με αμοργιανούς και άλλους νησιώτικους χορούς, ενώ και παιδιά ακολουθούσαν τα βήματα ανάμεσα στους μεγάλους.
Τη συνέχεια ανέλαβε ο Βασίλης Σκουλάς. Ο Ανωγειανός μουσικός, καθισμένος στη σκηνή με τη λύρα του, ερμήνευσε με τη μεστή φωνή του ένα ρεπερτόριο που συμπύκνωνε σχεδόν επτά δεκαετίες μουσικής πορείας. Ξεχωριστή στιγμή ήταν ο «Ερωτόκριτος».
Όταν ήρθε η ώρα των κρητικών χορών, ο κόσμος δεν έδειξε σημάδια κούρασης. Μαλεβιζιώτης, πεντοζάλι και χανιώτικος διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλο και το γλέντι συνεχίστηκε με ορμή ως το τέλος της βραδιάς.
