Πάνος Δημάκης: τα βιβλία στο κομοδίνο του και το μυθιστόρημα με φόντο την Κέρκυρα του 1923

Ο Πάνος Δημάκης, γνωστός ως το Γεράκι στο τηλεπαιχνίδι γνώσεων «The Chase» του Mega TV, μίλησε για τα βιβλία που διαβάζει, για τις αναγνωστικές του προτιμήσεις και για το μυθιστόρημά του με φόντο το επεισόδιο Τελλίνι και την ιταλική κατοχή της Κέρκυρας, σε συνέντευξη με θέμα το διάβασμα.

Ο ίδιος γεννήθηκε στην Αρκαδία και έχει εργαστεί ως φιλόλογος και μεταφραστής βιβλίων του Καζαντζάκη στα αγγλικά. Είναι επίσης γλωσσικός podcaster. Έχει γράψει τέσσερα βιβλία ετυμολογικού περιεχομένου και τέσσερα μυθιστορήματα, ανάμεσά τους οι «Δεκαεπτά Κλωστές», που μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση, και ο «Ήλιος στα Μάτια των Λιονταριών» από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Τα βιβλία δίπλα στο κρεβάτι

Αυτή την περίοδο διαβάζει το «Γράμματα στον Ερρίκο» της Μπομπού-Πρωτόπαπα για τον Ερρίκο Σλήμαν. Όπως εξήγησε, το κάνει ως έρευνα για το νέο του μυθιστόρημα, το οποίο θα ξεκινά από σκηνές της ζωής του Σλήμαν και θα εξετάζει πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει κανείς και πώς φτιάχνει το προσωπικό του αφήγημα. Από τη λογοτεχνία διαβάζει και το «Genitorax» της Θέδας Καϊδόγλου.

Πρόσφατα εμβάθυνε στη Γαλλική Επανάσταση μέσα από το «Οι Θεοί Διψούν» του Ανατόλ Φρανς και αναζήτησε περισσότερες πληροφορίες για την περίοδο, ακόμη και μέσα από πολύωρα podcast. Το βιβλίο που κάνει πιο συχνά δώρο είναι ο «Επικίνδυνος Οίκτος» του Τσβάιχ.

Για την ιδανική αναγνωστική συνθήκη, ο Δημάκης ανέφερε ησυχία, καφέ ή τσάι και καναπέ ή κρεβάτι. Στην παραλία, όπως είπε, δεν είναι ιδιαίτερα παραγωγικός. Η διάθεσή του δεν παίζει ρόλο, καθώς, κατά τον ίδιο, «το βιβλίο καλυτερεύει τα πάντα».

Προτιμήσεις και σκέψεις για ταινία

Έχει ιδιαίτερη αγάπη για τα ιστορικά βιβλία και τα μυθιστορήματα ιδεών σε ιστορικό πλαίσιο, έναν τομέα που προσπαθεί να υπηρετήσει. Αποφεύγει τα βιβλία αυτοβελτίωσης και τα αισθηματικά, παραδεχόμενος ότι υπάρχουν αξιόλογα και σε αυτή την κατηγορία. Σε ένα βιβλίο τον συγκινεί η δύναμη του συγγραφέα να τον κάνει να νιώσει ό,τι νιώθουν οι ήρωες και να πλάσει ψυχογράφημα των πρωταγωνιστών και της κοινωνίας τους.

Αν μπορούσε να επιλέξει ένα αγαπημένο βιβλίο για μεταφορά στον κινηματογράφο, θα ήταν ο «Κάιν» του Ζοζέ Σαραμάγκου, τον οποίο έχει διαβάσει τέσσερις φορές. Τον χαρακτήρισε «απολαυστικά βέβηλο» και εκτίμησε ότι θα μπορούσε να γίνει αριστούργημα.

Το επεισόδιο Τελλίνι και η Κέρκυρα του 1923

Για το μυθιστόρημά του με φόντο το επεισόδιο Τελλίνι, ο συγγραφέας σημείωσε ότι πρόκειται για μια σχετικά άγνωστη ιστορία, που αν και εκτυλίχθηκε πριν από εκατό χρόνια, μπορεί να μιλήσει στον σημερινό άνθρωπο. Όπως είπε, οι συμπεριφορές και τα συναισθήματα δεν αλλάζουν διαχρονικά, ενώ η τότε ατμόσφαιρα μοιάζει, κατά τη γνώμη του, με τη σημερινή. Υπενθύμισε ότι για έναν μήνα το 1923 τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων σε όλο τον κόσμο μιλούσαν για την Κέρκυρα.

Η μυθοπλαστική οικογένεια των Ξιφογένηδων λειτουργεί, όπως εξήγησε, ως όχημα για να περιγράψει την ανθρωπογεωγραφία της εποχής και ως αναλογία για τη σχέση ισχυρών και αδυνάτων. Οι έρωτες, τα όνειρα, οι χαρές και οι τραγωδίες των ηρώων έχουν συμβολικό χαρακτήρα για το ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο. Στην ιστορία κινούνται πρόσφυγες, αριστοκράτες, κατάσκοποι, στρατιώτες και μέντιουμ, σε μια αφήγηση, όπως την περιέγραψε, για την αλαζονεία αλλά και την αισιοδοξία.