Παρίσι: Ορχήστρα 500 μουσικών παίζει στις διαδηλώσεις, με Αζναβούρ και «Star Wars»
Η «Ορχήστρα του Νέου Κόσμου» συνοδεύει με κλασικά όργανα τις μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία. Δύο μέλη της εξηγούν τις επιλογές και τα αιτήματά τους.
Μια ορχήστρα περίπου 500 νέων μουσικών και ακτιβιστών παίζει στις πλατείες του Παρισιού, ανάμεσα στους διαδηλωτές που συμμετέχουν στις τρέχουσες κινητοποιήσεις στη Γαλλία. Πρόκειται για την «Ορχήστρα του Νέου Κόσμου» (Orchestre du Nouveau Monde), με μαέστρο τον Ετιέν Ζαριέ, η οποία ερμηνεύει θέματα από γνωστές κινηματογραφικές ταινίες, γαλλικά τραγούδια και ύμνους του εργατικού κινήματος.
Στις διαδηλώσεις έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο μαθητές, που συνδυάζουν τη διαμαρτυρία με χορό και τραγούδι. Η ορχήστρα, σύμφωνα με τα μέλη της, παίζει για την κοινωνική και κλιματική δικαιοσύνη. Στο ρεπερτόριο περιλαμβάνονται η Μασσαλιώτιδα, η Διεθνής, το «Emmenez-moi» του Σαρλ Αζναβούρ, καθώς και μουσικές από τους «Avengers», το «Hunger Games» και το «Star Wars».
Το «πρωτότυπο soundtrack» των διαδηλώσεων
Η συνθέτρια και ενορχηστρώτρια Ζουλιέτ Πενίν εξηγεί ότι η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί το «πρωτότυπο soundtrack» των κινητοποιήσεων. Όπως λέει, πολλοί νέοι συνόδευαν με αυτά τα κομμάτια τα βίντεο που μοιράζονταν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το θέμα των «Avengers», για παράδειγμα, επιλέχθηκε επειδή παραπέμπει στη σκηνή όπου οι υπερήρωες ενώνουν τις δυνάμεις τους. Η Πενίν τονίζει ότι η ορχήστρα ακολουθεί τους νέους και δεν θέλει να τους «κλέψει τη δόξα», αφού, όπως λέει, ο αγώνας είναι δικός τους.
Για το θέμα του «Star Wars» του Τζον Ουίλιαμς, η Πενίν αναφέρει ότι στη Γαλλία χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια ως αστείο για τις δυνάμεις των CRS, των γαλλικών ΜΑΤ, με τον Νταρθ Βέιντερ να τις συμβολίζει. Κατά την ίδια, σήμερα στρέφεται και κατά της αστυνομίας και κατά του φασισμού. Οι μαθητές, υποστηρίζει, το χρησιμοποιούν για να καταγγείλουν τη βία των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι στους διαδηλωτές.
Για το «Emmenez-moi», τραγούδι του 1968, η Πενίν σημειώνει ότι η επιλογή ενός παλιού κομματιού έχει από μόνη της πολιτικό νόημα. Αναφέρει ότι ο Αζναβούρ ήταν μετανάστης από την Αρμενία και ότι το τραγούδι μιλά για έναν λιμενεργάτη που παλεύει με την εργασιακή εξαθλίωση. Προσθέτει ότι τα παιδιά το μαθαίνουν στο σχολείο. Η μουσικός και φοιτήτρια του Sciences Po, Γιουνά Λορί, υπογραμμίζει πως είναι σημαντικό να υπάρχουν στο ρεπερτόριο και παλιά τραγούδια, ώστε να υπάρχει επικοινωνία με τις άλλες γενιές.
Κοινωνικά δίκτυα και προσδοκίες
Η Λορί υποστηρίζει ότι τα ΜΜΕ στη Γαλλία εστιάζουν στη βία που δέχεται η αστυνομία και στη συμπεριφορά των μαθητών Λυκείου, και όχι στα αιτήματά τους. Όπως λέει, μέσω των κοινωνικών δικτύων τα μέλη του κινήματος μοιράζονται υλικό με σκηνές βίας της αστυνομίας εις βάρος μαθητών και οργανώνονται για τα σημεία συνάντησης. Ένα βίντεο στο Instagram, σύμφωνα με την ίδια, έφερε πολύ κόσμο στις συναυλίες συμπαράστασης στις πλατείες.
Η Λορί δηλώνει πεπεισμένη ότι η αλλαγή θα έρθει και ότι ορισμένοι στόχοι θα επιτευχθούν. Σημειώνει ότι ο αγώνας πρέπει να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα, καθώς σε έξι μήνες αναμένονται προεδρικές εκλογές.
Η Πενίν περιγράφει την κατάσταση στη χώρα με τη φράση «La France a Macron» («η κατά Μακρόν Γαλλία»). Με αυτήν, όπως λέει, αποτυπώνεται η κρίση της δημοκρατίας και η δεκαετής πολιτική του μακρονισμού. Η ίδια δηλώνει ότι διατηρεί την ελπίδα για το κίνημα και αναφέρεται στον προϋπολογισμό του 2027, που προβλέπει μειώσεις κοινωνικών δαπανών κατά 54 δισ. ευρώ και, όπως λέει, συζητείται ακόμη στην Εθνοσυνέλευση, με σφοδρή σύγκρουση μεταξύ των κομμάτων.
