«Τα Γαλάζια Σου Γράμματα» σε νέα εκδοχή για τη «Σπασμένη Φλέβα» του Οικονομίδη

Ένα τραγούδι που έχει ήδη τη δική του διαδρομή αποκτά νέα ηχητική ταυτότητα μέσα από τον κινηματογράφο. Το «Τα Γαλάζια Σου Γράμματα» ακούγεται σε νέα εκδοχή στην ταινία «Σπασμένη Φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη, με διασκευή του Αλέξανδρου Λιβιτσάνου και ερμηνεία της Ελένης Μπούκλη.

Το κομμάτι είχε πρωτοερμηνεύσει η Δήμητρα Γαλάνη. Η μουσική ανήκει στον Γιώργο Χατζηνάσιο και οι στίχοι στον Γιώργο Κανελλόπουλο. Στη νέα του μορφή εντάσσεται στην κινηματογραφική αφήγηση ως αναπόσπαστο μέρος της.

Μινιμαλιστική προσέγγιση

Ο Αλέξανδρος Λιβιτσάνος υπογράφει τη διασκευή, την ενορχήστρωση και την παραγωγή. Το αποτέλεσμα είναι μια μινιμαλιστική μουσική σύνθεση, που σε συνδυασμό με την εύθραυστη ερμηνεία της Ελένης Μπούκλη δημιουργεί ένα τρυφερό και βαθιά συναισθηματικό τοπίο.

Η προσέγγιση αυτή συνδέεται με τη σκηνοθετική ματιά του Γιάννη Οικονομίδη, ο οποίος αναζητά την ένταση στα ανθρώπινα αδιέξοδα και στις συνθήκες που εγκλωβίζουν τους ήρωές του. Μέσα στην ταινία, το τραγούδι λειτουργεί σαν μια συναισθηματική δήλωση που ενισχύει την απέλπιδα προσπάθεια για επιβίωση. Η συνεργασία των τριών δημιουργών φωτίζει, όπως σημειώνεται, τη σχέση της μουσικής με τον κινηματογράφο και δείχνει πώς ένα τραγούδι συνδεδεμένο με τη συλλογική μνήμη μπορεί να αποκτήσει διαφορετικό νόημα όταν αλλάζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο ακούγεται.

Η «Σπασμένη Φλέβα» έχει επιλεγεί ως η επίσημη υποψηφιότητα της Ελλάδας για το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους.

Οι δηλώσεις των συντελεστών

Ο Γιάννης Οικονομίδης χαρακτήρισε τη διασκευή «ανέλπιστο δώρο» και σημείωσε: «Τι σύλληψη, τι εκτέλεση! Ο Αλέξανδρος Λιβιτσάνος μεγαλούργησε». Όπως είπε, το τραγούδι στη «Σπασμένη Φλέβα» είναι ήδη ένα κομμάτι εμβληματικό.

Ο Αλέξανδρος Λιβιτσάνος αναφέρθηκε στη φιλία και τη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη τα τελευταία χρόνια, που όπως ανέφερε χτίστηκαν πάνω σε «τρελές ιδέες» που έγιναν πραγματικότητα. Το να μπει ένα τόσο κλασικό τραγούδι στο κινηματογραφικό σύμπαν του Οικονομίδη, σε μια κομβική στιγμή της ταινίας, ήταν, κατά τα λόγια του, «μια ακόμη – πιο – τρελή ιδέα και μια μεγάλη πρόκληση».

Η Ελένη Μπούκλη περιέγραψε ότι, μόλις άκουσε τη μουσική του Λιβιτσάνου και είδε τον κόσμο που έχει δημιουργήσει ο Οικονομίδης, ένιωσε πως «το τραγούδι βρήκε από μόνο του τον δρόμο προς τη φωνή» της. Για εκείνη, όπως είπε, ήταν σαν η μουσική να μιλάει και η φωνή να μην τραγουδάει, αλλά να μιλάει κι αυτή μέσα στην ταινία.