The Pet Cemetery Murders: Η υπόθεση δολοφονίας στη Λουιζιάνα που έφτασε στο HBO

Η δολοφονία μιας ιδιοκτήτριας νεκροταφείου κατοικιδίων στη Λουιζιάνα το 1985 βρίσκεται στο επίκεντρο του The Pet Cemetery Murders: A Ghost Story, της νέας σειράς ντοκιμαντέρ του HBO, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 11 Οκτωβρίου. Η παραγωγή τριών επεισοδίων, σε σκηνοθεσία του Φίλιπ Κέρνεϊ, εξιστορεί πώς η υπόθεση της Ντόροθι Λου Τόμπσον έφτασε στη Δικαιοσύνη σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, αφού δύο άνθρωποι υποστήριξαν ότι το φάντασμά της τούς στοίχειωνε.

Μια ζωή σημαδεμένη από τη βία

Η Τόμπσον γεννήθηκε το 1924 στην Οκλαχόμα. Το 1934 η μητέρα της, Γκρέις, πυροβόλησε και σκότωσε τη νέα σύζυγο του πρώην άνδρα της. Καταδικάστηκε αρχικά για ανθρωποκτονία, όμως οι κατηγορίες τελικά αποσύρθηκαν.

Οι δύο γυναίκες εγκαταστάθηκαν αργότερα στη Λουιζιάνα και ίδρυσαν το Azalea Original Pet Cemetery, σε απομονωμένη περιοχή της Τόκα, έξω από τη Νέα Ορλεάνη. Από το 1952 το νεκροταφείο ήταν η κύρια δουλειά τους.

Το 1970 η Τόμπσον πυροβόλησε και σκότωσε τον πρώτο σύζυγό της, Λόγκαν Μπανκς. Υποστήριξε ότι εκείνος, μεθυσμένος, είχε απειλήσει την ίδια και τη μητέρα της με μαχαίρι, και οι Αρχές αναγνώρισαν αυτοάμυνα. Το 1978 ο δεύτερος σύζυγός της, Ντόναλντ Ρόμπινσον, βρέθηκε νεκρός από πυροβολισμό στο νεκροταφείο. Η ίδια δήλωσε ότι ανακάλυψε τη σορό και δεν της απαγγέλθηκαν κατηγορίες.

Η εξαφάνιση και η υπόθεση που άνοιξε ξανά

Στις 13 Απριλίου 1985 η Τόμπσον εξαφανίστηκε από το σπίτι της. Στις 2 Μαΐου ψαράδες βρήκαν τη σορό της στον Μισισιπή. Η 60χρονη είχε στραγγαλιστεί, στο κεφάλι της υπήρχε πλαστική σακούλα στερεωμένη με σύρμα και βαριές αλυσίδες κρατούσαν το σώμα στον βυθό.

Στο παρασκήνιο υπήρχε οικονομική διαμάχη. Ο Μπράντον Νοντιέ, υπεύθυνος συντήρησης του νεκροταφείου, είχε αποκτήσει τον έλεγχο της έκτασης των περίπου 57 στρεμμάτων. Είχε πείσει την Τόμπσον να υπογράψει μίσθωση 99 ετών με αντίτιμο 20 δολάρια τον μήνα και, το 1984, όταν εκείνη αντιμετώπιζε κατάθλιψη και λάμβανε ισχυρή φαρμακευτική αγωγή, την εξαπάτησε ώστε να του μεταβιβάσει την ιδιοκτησία.

Τον Νοέμβριο του 1984 η Τόμπσον προσέφυγε στα δικαστήρια για να ανακτήσει την περιουσία της. Εξαφανίστηκε δέκα ημέρες πριν από την ακροαμάτιση. Ο Νοντιέ θεωρήθηκε βασικός ύποπτος, αλλά τα στοιχεία δεν αρκούσαν για σύλληψη.

Το 2009 ο ντετέκτιβ Τζον Ντόραν άνοιξε ξανά τον φάκελο, όταν ένα άτομο επικοινώνησε ανώνυμα με τις Αρχές. Υποστήριξε ότι το φάντασμα της Τόμπσον το στοίχειωνε και ανέφερε ότι ο Νοντιέ είχε ομολογήσει τη δολοφονία, καυχώμενος πως είχε πετάξει τη σορό στον ποταμό.

Το 2012 παρουσιάστηκε και δεύτερος μάρτυρας, ο Τζέιμς Τρέγκλερ, πρώην βοηθός του Νοντιέ. Από τη φυλακή όπου κρατούνταν, είπε ότι είχε παρακολουθήσει τη δολοφονία, έδωσε λεπτομέρειες που δεν είχαν δημοσιοποιηθεί και ανέφερε ότι ο Νοντιέ τον είχε απειλήσει για να μη μιλήσει. Ως λόγο για τη μαρτυρία του επικαλέστηκε τις επισκέψεις του φαντάσματος της Ντόροθι.

Οι μαρτυρίες δεν αποδεικνύουν κάποια υπερφυσική παρέμβαση, αλλά συνέβαλαν στη συγκέντρωση νέων στοιχείων. Ο Νοντιέ συνελήφθη τον Απρίλιο του 2012. Τον Ιούλιο του 2014 δήλωσε ένοχος στο πλαίσιο συμφωνίας με την εισαγγελία και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκισης.

Το τοπίο και η μνήμη

Το ντοκιμαντέρ δεν περιορίζεται στην αστυνομική έρευνα. Ο Κέρνεϊ εστιάζει στο τοπίο της Λουιζιάνα, με τους βάλτους και τα σκοτεινά νερά, και συνδέει την ιστορία με τη Σφαγή του 1868 στην ενορία Σεν Μπερνάρ, όταν λευκοί όχλοι δολοφόνησαν δεκάδες πρώην σκλαβωμένους Μαύρους κατοίκους. Στην καθυστέρηση της έρευνας συνέβαλε και ο τυφώνας Κατρίνα το 2005, που οδήγησε σε απώλεια αποδεικτικών στοιχείων.

Ο κριτικός Ρικ Έλις σημειώνει ότι η σειρά δεν αποφεύγει πλήρως τις συμβάσεις του σύγχρονου true crime, όπως τις σταδιακές αποκαλύψεις και τα επεισόδια που κλείνουν με αγωνία. Κατά την άποψή του, η ιστορία αποκτά βάρος όταν εξετάζει τη σχέση της συλλογικής μνήμης και της ιστορικής αδικίας με τα θύματα που η κοινωνία επιλέγει να ξεχνά.