Το διαμέρισμα μιας 22χρονης στο κέντρο της Αθήνας, χτισμένο κομμάτι κομμάτι

Ένα διαμέρισμα στο κέντρο, γεμάτο αντικείμενα από ταξίδια, vintage κομμάτια και έπιπλα που βρέθηκαν στην πλατεία Αβησσυνίας, έχει μετατρέψει η 22χρονη Ειρήνη Παχυγιάννη σε έναν χώρο όπου συνυπάρχουν διαφορετικές εποχές. Το σπίτι δεν είναι δικό της, όμως, όπως λέει, το νιώθει απόλυτα δικό της.

Η Ειρήνη είχε συνηθίσει να ζει μόνη της και δεν ήθελε να μένει με τη μητέρα της, ενώ το κέντρο ήταν η περιοχή όπου επιθυμούσε να κατοικεί. Το διαμέρισμα βρέθηκε ως λύση, με έναν όρο: επειδή δεν της ανήκει, να μην γίνουν μεγάλες αλλαγές. Έτσι δεν χρειάστηκε να γκρεμίσει τοίχους. Πρόσθεσε χρώματα και μαύρο και επέλεξε τι θα κρατήσει και τι θα φέρει. «Θέλω να είναι όλα λειτουργικά αλλά και όμορφα», λέει.

Βιβλία, κεριά και ένα «μικρό καταφύγιο»

Για την ίδια, το σπίτι είναι «προέκταση της προσωπικής μου αισθητικής, ένα είδος προσωπικού αρχείου». Συλλέγει αντικείμενα από ταξίδια, vintage ευρήματα και κομμάτια με ιστορία, ενώ κεριά, παλιά περιοδικά, photobooks και artist’s books αποτελούν μέρος της συλλογής της.

Στο καθιστικό, όπου περνά τον περισσότερο χρόνο της, οι βιβλιοθήκες σε βαθύ καφέ πλαισιώνουν μια μεγάλη φωτεινή χάρτινη σφαίρα. Τα βιβλία είναι τοποθετημένα ανάποδα, με τις μπεζ σελίδες προς τα έξω. Η Ειρήνη λέει ότι ξέρει πού βρίσκεται το καθένα και ότι δεν τα έχει για να τα επιδεικνύει. Εκεί δουλεύει, ξεφυλλίζει photobooks και ακούει μουσική. «Είναι το μικρό μου καταφύγιο», λέει.

Στο μπάνιο κυριαρχούν οι βαθιές μπορντό επιφάνειες, σε συνδυασμό με τις χρυσές λεπτομέρειες του καθρέφτη και της μπαταρίας. Στο υπνοδωμάτιο, η θέα σε ένα παλιό σπίτι με νεοκλασική όψη μπαίνει στο κάδρο του παραθύρου, με το μαύρο πλαίσιο να κάνει αντίστιξη στα λευκά σεντόνια.

Υφές, έπιπλα με ιστορία και ζεστός φωτισμός

Τον καναπέ τον βρήκε και άλλαξε το ύφασμά του, όπως και μια καρέκλα που έντυσε με βελούδο. Η λάμπα είναι από τα Zara Home και η ίδια δεν κρύβει ότι έχει βρει αντικείμενα και στο IKEA, καθώς πιστεύει ότι, αν έχεις μάτι, μπορείς να ανακαλύψεις ωραία πράγματα παντού. Στον φωτισμό προτιμά πολλά μικρά, ζεστά φωτιστικά και το φως των κεριών, αντί για ένα κεντρικό φως που, όπως λέει, της θυμίζει νοσοκομείο.

Κάποια κομμάτια τα βρήκε στην πλατεία Αβησσυνίας, όπου γνώρισε ανθρώπους που επισκευάζουν παλιά έπιπλα. Οι καρέκλες της τραπεζαρίας είναι αυθεντικές Cesca, σχέδιο του Marcel Breuer του 1928, με μεταλλικό σκελετό και ψάθα. Κοντά τους βρίσκεται ένα μικρό έπιπλο art deco που επισκευάστηκε και γυαλίστηκε. «Λατρεύω το burl wood», λέει. Στον τοίχο υπάρχει και ένα δικό της ζωγραφικό έργο, που το θεωρεί μια δημιουργική εκτόνωση και όχι εικαστική δουλειά.

Αισθητικά την ενδιαφέρει το μείγμα art deco, mid-century modern, vintage και σύγχρονου design, καθώς και η αντίθεση ανάμεσα στο επιμελημένο και το απρόσμενο. Δεν θέλει ένα σπίτι που μοιάζει με showroom, αλλά έναν χώρο με layers και προσωπικές αναφορές.

Στο διαμέρισμα φιλοξενεί φίλους, ξαδέρφες και τα αδέλφια της, ενώ ο καναπές γίνεται κρεβάτι όταν χρειάζεται. Της αρέσει να μαγειρεύει και να δέχεται κόσμο· στο επόμενο σπίτι θα ήθελε μια μεγαλύτερη κουζίνα και μια μεγάλη τραπεζαρία.

Η Ειρήνη εργάζεται στο digital design και στα social media και ετοιμάζει ένα φωτογραφικό coffee table book που συνδυάζει ιστορία και φιλοσοφία με εικόνες μόδας.