«VisionQuest»: Ο Πολ Μπέτανι για πατρότητα, μνήμη και ταυτότητα

Την πατρότητα, τη μνήμη και την αναζήτηση της προσωπικής ταυτότητας ανέδειξε ο Πολ Μπέτανι μιλώντας για το «VisionQuest», τη νέα σειρά της Marvel Television στο Disney+. Τα δύο πρώτα επεισόδια και μια πρώτη ματιά στο τρίτο παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης 2026. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην πλατφόρμα στις 14 Οκτωβρίου.

Ο ηθοποιός, που συμμετέχει και ως εκτελεστικός παραγωγός, μίλησε σε διαδικτυακή συνέντευξη Τύπου λίγες ημέρες πριν από την κυκλοφορία. Οι δηλώσεις που ακολουθούν προέρχονται από μεταφρασμένη και συντομευμένη απόδοση της συνάντησης.

Η υπόθεση της σειράς

Το «VisionQuest» ολοκληρώνει την τηλεοπτική τριλογία που άρχισε με το «WandaVision» και συνεχίστηκε με το «Agatha All Along». Ο Vision, ένα τεχνητό ον που έχει αποκτήσει δεσμούς και έχει αγαπήσει τη Wanda, έχει ξεφύγει από όσους ήθελαν να τον εκμεταλλευτούν ως όπλο. Ζει κρυμμένος και απομονωμένος, μέχρι που μια επικήρυξη τον αναγκάζει να τραπεί σε φυγή μαζί με έναν μυστηριώδη νεαρό, ο οποίος ενδέχεται να είναι ο γιος του.

Στον προγραμματισμό του παραμένει και ο Ultron, η επικίνδυνη τεχνητή νοημοσύνη, που ερμηνεύει ο Τζέιμς Σπέιντερ. Ο Μπέτανι περιέγραψε την ιστορία ως αφήγηση για πατέρες και γιους, για τα τραύματα που κληρονομούμε και για όσα πρέπει να ακούσουμε ώστε να κατανοήσουμε τον εαυτό μας.

Οι επιρροές και η προσέγγιση του ρόλου

Ο ηθοποιός είχε περιγράψει στο παρελθόν τον Vision ως «μορφή Πινόκιο». Στη συνέντευξη εξήγησε ότι το σχήμα «τώρα είμαι αληθινό αγόρι» θεωρεί πως έχει ήδη αξιοποιηθεί αρκετά. Στράφηκε έτσι σε δύο άλλες αναφορές: στον Φρανκενστάιν, με τα ερωτήματα για το ποιος είναι κανείς, ποιος τον δημιούργησε και αν είναι καλός ή κακός, και στα τεχνητά όντα του «Blade Runner». Όπως είπε, ήθελε έναν συνδυασμό των δύο κατευθύνσεων.

Με τον δημιουργό της σειράς, Τέρι Ματάλας, συζήτησε τη σχέση πατέρων και γιων. Ο Μπέτανι ήθελε η σειρά να έχει μια «ανδρική ενέργεια με θετικό πρόσημο». Όταν ο Ματάλας πρότεινε την επιστροφή του Σπέιντερ, σκέφτηκε ότι η σειρά αποκτά πλέον νόημα, αφού υπάρχουν παππούς, πατέρας και γιος.

Για τη μνήμη του Vision, που κρατά τις αναμνήσεις του παλιού του εαυτού χωρίς απαραίτητα τα συναισθήματα, ο ηθοποιός αναρωτήθηκε αν ο ήρωας αδυνατεί ή αν αρνείται να τα συνδέσει. Αναφέρθηκε στον αδελφό του, που έχει πεθάνει, λέγοντας ότι η ζωή θα ήταν αδύνατη αν κάθε σκέψη γι’ αυτόν τον κατέστρεφε. Έτσι προσέγγισε τον ρόλο: ως αναμνήσεις από τις οποίες κάποιος επιλέγει να κρατά απόσταση.

Σημείωσε ακόμη ότι ο Vision συχνά αντιδρά πιο ανθρώπινα από άλλους χαρακτήρες. Πρόσθεσε ότι προσπαθεί απλώς να υποδυθεί έναν άνθρωπο, καθώς το «ρομποτικό» κομμάτι το αναλαμβάνει ήδη η στολή.

Σπέιντερ, διαγενεακό τραύμα και οι προσωπικές αναφορές

Για τη συνεργασία με τον Τζέιμς Σπέιντερ, ο Μπέτανι μίλησε για έναν ηθοποιό που έρχεται απολύτως προετοιμασμένος, γνωρίζει σε βάθος το κείμενό του και τον εκπλήσσει διαρκώς. Τις κοινές τους σκηνές χαρακτήρισε «ραχοκοκαλιά» της σειράς, καθώς συνδέονται με την εσωτερική αναζήτηση του Vision.

Το τραύμα που περνά από γενιά σε γενιά το παρομοίασε με «κατεστραμμένο αρχείο» που μεταφέρεται από το ένα λειτουργικό σύστημα στο άλλο. Κατά τον ίδιο, ο Vision αρχίζει να αποδέχεται όσα του έχουν συμβεί όταν πραγματικά βλέπει τον γιο του και ακούει τη δική του αλήθεια. Για να προσεγγίσει τη σχέση τους, αντλεί από την προσωπική του ζωή: έχει τρία παιδιά και ο μεγαλύτερος γιος του δεν είναι βιολογικά δικός του, αλλά, όπως είπε, είναι «απολύτως δικός» του.

Ως πλευρές του χαρακτήρα που ήθελε να εξερευνήσει αυτή τη φορά, ανέφερε τον θυμό, την απογοήτευση και την ανυπομονησία, στοιχεία που δεν έχουν φανεί συχνά στον Vision, ο οποίος είναι συνήθως πολύ συγκρατημένος.