«Βυσσινόκηπος» στο θέατρο Πορεία: Ο Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ, πρεμιέρα στις 20 Νοεμβρίου

Ο «Βυσσινόκηπος» του Άντον Τσέχοφ ανεβαίνει στο θέατρο Πορεία σε σκηνοθεσία και μετάφραση Δημήτρη Τάρλοου, με πρεμιέρα στις 20 Νοεμβρίου 2026. Ο θίασος βρίσκεται ήδη στις τελικές πρόβες, ενώ έχουν δοθεί στη δημοσιότητα οι πρώτες εικόνες από τα κοστούμια της παράστασης.

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ περισσότερα από δέκα χρόνια μετά τις βραβευμένες «Τρεις αδερφές». Ο «Βυσσινόκηπος» θεωρείται το κύκνειο άσμα του Ρώσου συγγραφέα.

Η υπόθεση του έργου

Στο επίκεντρο βρίσκεται μια οικονομικά κατεστραμμένη οικογένεια αριστοκρατών. Η Λιουμπόφ Ρανέφσκαγια, ναυαγισμένη οικονομικά και συναισθηματικά, επιστρέφει από το Παρίσι στο πατρικό κτήμα, το οποίο πρόκειται να βγει σε πλειστηριασμό για χρέη.

Η ίδια και ο αδελφός της, παγιδευμένοι στις αναμνήσεις και σε μια δόξα που έχει ήδη παρέλθει, αρνούνται την πρόταση του πρώην δουλοπάροικού τους, Λιοπάχιν, και χάνουν για πάντα τον κήπο. Στο τέλος αποχωρούν με δάκρυα και αφήνουν στο άδειο σπίτι τον ηλικιωμένο υπηρέτη Φιρς.

Η ματιά του σκηνοθέτη

Ο Δημήτρης Τάρλοου περιγράφει το έργο ως μια σκέψη για τη μνήμη και τον χρόνο. «Οι ήρωες του Τσέχοφ είναι κάτοικοι ενός τοπίου που διαλύεται μπροστά στα μάτια τους», σημειώνει, προσθέτοντας ότι ανακαλύπτουν με τρόμο πως ό,τι θεωρούσαν δικό τους έχει θρυμματιστεί σε αμέτρητα θραύσματα μνήμης και αβεβαιότητας.

Κατά τον σκηνοθέτη, όλοι οι χαρακτήρες αδυνατούν να ζήσουν στο παρόν και υπάρχουν μόνο μέσα από το παρελθόν ή το μέλλον. «Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το παιδικό δωμάτιο. Εκεί βρίσκεται κρυμμένο το αίνιγμα του έργου», λέει. Το ποτάμι στο οποίο πνίγηκε ο Γκρίσα, όπως εξηγεί, είναι η αδιάκοπη ροή του χρόνου που παρασύρει τα πάντα και δημιουργεί «νησίδες μνήμης».

Το ιστορικό πλαίσιο και η διανομή

Το έργο γράφτηκε το 1903 και πρωτοπαρουσιάστηκε στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας από τον Κονσταντίν Στανισλάφσκι. Αν και ο Τσέχοφ το χαρακτήρισε κωμωδία, ο Στανισλάφσκι το ανέβασε ως δράμα με τραγικά στοιχεία. Πολλοί το θεωρούν προαναγγελία των επαναστάσεων του 1905 και του 1917, καθώς καταδεικνύει την αδυναμία της αριστοκρατίας να κατανοήσει τις κοινωνικές ανισορροπίες.

Στην παράσταση ερμηνεύουν οι Αλεξία Καλτσίκη (Λιουμπόφ), Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Γκάγιεφ), Γιώργος Κισσανδράκης (Λιοπάχιν), Διονύσης Πιφέας (Πέτια Τροφίμοφ), Αδελαΐδα Κατσίδε (Άνια), Σμαράγδα Κάκκινου (Βάρια), Γιώργος Μπινιάρης (Φιρς), Δημήτρης Μπίτος (Πίστσικ), Μαριάννα Δημητρίου (Σαρλότα), Σπύρος Μπόσγας (Επιχόντοφ), Ναταλία Εκσιέλ (Ντουνιάσα) και Στέφανος Καλτζίδης (Γιάσα).

Τα σκηνικά υπογράφει η Εύα Μανιδάκη, τα κοστούμια ο Άγγελος Μέντης και τη μουσική ο Φώτης Σιώτας. Τους φωτισμούς σχεδίασε ο Αλέκος Αναστασίου και την κίνηση η Φαίδρα Νταϊόγλου. Συνεργάτις δραματουργός και υπεύθυνη για την κατά λέξη μετάφραση του ρωσικού πρωτοτύπου είναι η Έρι Κύργια.

Οι παραστάσεις θα δίνονται από Τετάρτη έως Παρασκευή στις 20:00, το Σάββατο στις 21:00 και την Κυριακή στις 17:00.