«Wicker»: Ο σύζυγος από λυγαριά του Σκάρσγκαρντ γίνεται viral και ανοίγει τη συζήτηση
Το πρώτο τρέιλερ της ρομαντικής φαντασίας με την Ολίβια Κόλμαν και τον Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ έχει πυροδοτήσει memes και συζητήσεις για τις σχέσεις και τα στερεότυπα.

Ένας άνδρας φτιαγμένος από λυγαριά έχει γίνει ο πιο πολυσυζητημένος κινηματογραφικός πρωταγωνιστής στα social media. Πρόκειται για τον σύζυγο της ταινίας «Wicker», μιας ρομαντικής φαντασίας εποχής, τον οποίο υποδύεται ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ. Η φρενίτιδα ξεκίνησε με την κυκλοφορία του πρώτου τρέιλερ.
Η ταινία βασίζεται στο διήγημα «The Wicker Husband» της Ούρσουλα Γουίλς-Τζόουνς. Η Ολίβια Κόλμαν υποδύεται μια απομονωμένη ψαρά, γνωστή απλώς ως Ψαράς, η οποία αναθέτει σε έναν καλαθοπλέκτη, τον Πίτερ Ντίνκλεϊτζ, να της φτιάξει τον ιδανικό σύζυγο. Το αποτέλεσμα είναι ένας μυώδης άνδρας από πλεγμένα βέργες, που φροντίζει το σπίτι και ανταποκρίνεται στις επιθυμίες της γυναίκας του, ενώ οι κάτοικοι του χωριού παρακολουθούν με ζήλια και καχυποψία.
Memes, βίντεο και ένας κουβάς ποπ κορν
Χρήστες του διαδικτύου ανέβασαν memes και βίντεο που σατιρίζουν την ιδέα ενός ελκυστικού άνδρα, ο οποίος αναλαμβάνει τις δουλειές του σπιτιού χωρίς να του το ζητήσει κανείς. Η συζήτηση επεκτάθηκε και σε ένα διαφημιστικό αντικείμενο: έναν κουβά ποπ κορν εμπνευσμένο από τον κορμό του Σκάρσγκαρντ. Τον δημιούργησε η αλυσίδα κινηματογράφων Regal Cinemas και μπορεί να αναπαραχθεί ακόμη και με τρισδιάστατο εκτυπωτή.
Οι δημιουργοί της ταινίας, Άλεξ Χιούστον Φίσερ και Έλεανορ Γουίλσον, δηλώνουν ευχάριστα έκπληκτοι αλλά όχι απορημένοι. Η Γουίλσον επισημαίνει ότι το πιο ελκυστικό στοιχείο του χαρακτήρα δεν είναι μόνο η εμφάνισή του, αλλά το ότι κάνει πράγματα αυτόβουλα και δεν περιμένει επιβράβευση.
Πίσω από το παραμύθι βρίσκεται το ζήτημα της άνισης κατανομής των οικιακών εργασιών και του νοητικού φορτίου, δηλαδή της αόρατης ευθύνης για τον προγραμματισμό της καθημερινότητας. Η Γουίλσον εξηγεί ότι όταν έγραφαν το σενάριο, πριν από περίπου πέντε χρόνια, το θέμα δεν είχε την ίδια θέση στον δημόσιο διάλογο. Σήμερα, όπως λέει, έχοντας και οι ίδιοι παιδί, αναγνωρίζουν πόσο συχνά οι σύντροφοι πρέπει να διαπραγματευτούν αυτές τις ευθύνες.
Η ταινία δεν περιορίζεται σε αυτή τη φαντασίωση. Η πορεία της Ψαράς αφορά μια γυναίκα στο περιθώριο της κοινότητάς της, που δυσκολεύεται να συμφιλιωθεί με την εικόνα που έχει για τον εαυτό της και με το βλέμμα των άλλων. Η Γουίλσον ήθελε να αποτυπώσει και την αμφιθυμία της αναζήτησης συντροφικότητας: η σχέση μπορεί να φέρει αγάπη, αλλά και την αίσθηση διαρκούς αξιολόγησης.
Το είδος των ιστοριών με «τέρατα»
Το «Wicker» εντάσσεται σε ένα ολοένα δημοφιλέστερο είδος, τις ιστορίες έρωτα ανάμεσα σε ανθρώπους και τέρατα ή αλλόκοτα πλάσματα. Από την «Πεντάμορφη και το Τέρας» και το «Σρεκ» έως τη «Μορφή του Νερού» του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο και το «Your Monster», το ανοίκειο χρησιμεύει για να εξερευνηθούν η επιθυμία και οι κοινωνικές προσδοκίες.
Η συγγραφέας Τζίλιαν Ντάνιελς, που έχει γράψει δικό της μυθιστόρημα με ρομαντική σχέση ανθρώπου και τέρατος, επισημαίνει το έντονο ενδιαφέρον για άνδρες που δεν παρουσιάζονται αψεγάδιαστοι. Κατά την ίδια, για τις ετεροφυλόφιλες και τις αμφιφυλόφιλες γυναίκες η έλξη μπορεί να συνυπάρχει με την επίγνωση των κινδύνων μιας σχέσης, και το τέρας λειτουργεί ως τρόπος να εξεταστεί αυτή η αντίφαση. Εκτιμά επίσης ότι η ιστορία έχει απήχηση σε queer κοινά και νευροδιαφορετικά άτομα.
Η Ντάνιελς υπογραμμίζει ακόμη μια διαφορά από την «Πεντάμορφη και το Τέρας»: η ηρωίδα δεν φυλακίζεται από το πλάσμα, αλλά επιλέγει η ίδια να αποκτήσει σύντροφο και να διαμορφώσει τη σχέση τους. Ο σύζυγος από λυγαριά δεν είναι επικίνδυνος με τον παραδοσιακό τρόπο· ο ξένος της κοινότητας είναι εκείνος που δεν χωρά στις συμβάσεις της.
Η Γουίλσον λέει ότι την προσέλκυσε η απόκλιση της Ψαράς από τα στερεότυπα ομορφιάς: έχει ενωμένα φρύδια, δεν μυρίζει ευχάριστα και περπατά με το ένα πόδι κοντύτερο. Η επίκουρη καθηγήτρια Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Ειρηνικού Ιντίρα Νιλ Χοχ βλέπει μεγαλύτερη συγγένεια με τη «Μορφή του Νερού», όπου γυναίκες που δεν θεωρούνται συμβατικά επιθυμητές συνδέονται ερωτικά με πλάσματα εκτός κοινωνικών προτύπων. Κατά την ίδια, τα memes επιτρέπουν στο κοινό να εκφράσει πιο ανορθόδοξες επιθυμίες με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο.




