Χριστουγεννιάτικα μπισκότα: 28 συνταγές και η ιστορία τους από τον διπυρίτη άρτο ως το gingerbread
Με τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν, προτάσεις για γιορτινά μπισκότα με μπαχαρικά, σοκολάτα και γλάσο, και μια ματιά στην πορεία τους μέσα στους αιώνες.

Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, πολλά σπίτια αρχίζουν να ετοιμάζονται για τα πρώτα γιορτινά φουρνίσματα. Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται τα μπισκότα, σε σχήματα όπως αστεράκια, καμπάνες, δεντράκια, σπιτάκια και κουμπιά. Υπάρχουν τουλάχιστον 28 συνταγές για όσους θέλουν να δοκιμάσουν διαφορετικές γεύσεις και διακοσμήσεις.
Το βούτυρο, η κανέλα, το γαρίφαλο και το κακάο είναι τα υλικά που δίνουν στα μπισκότα τον χαρακτηριστικό εορταστικό αρωματισμό. Σερβίρονται σε πιατέλα ή φυλάσσονται σε κουτί, για να συνοδεύουν τον καφέ, το τσάι ή το ποτήρι του γάλακτος.
Από την τροφή των ταξιδιωτών στο γιορτινό γλύκισμα
Τα μπισκότα δεν γεννήθηκαν ως γλύκισμα. Ξεκίνησαν ως «ξηρά» τροφή για στρατιώτες, ναυτικούς και ταξιδιώτες, εμπλουτισμένη με μέλι και ξηρούς καρπούς ώστε να δίνει ενέργεια. Για να μην μουχλιάζουν και να διατηρούνται περισσότερο, ψήνονταν δύο φορές. Από εκεί προέρχονται η ονομασία «διπυρίτης άρτος» και ο λατινικός όρος «biscotus» (bis = δύο, coquere = ψήνω).
Στη συνέχεια κάθε λαός πρόσθεσε τα δικά του υλικά. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι τα εμπλούτιζαν με ξερά φρούτα, οι Αιγύπτιοι με κεχρί, οι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν αλεύρι ρυζιού και σουσάμι, ενώ οι Πέρσες πρόσθεταν μπαχαρικά.
Σημαντικός σταθμός ήταν ο 18ος αιώνας, που πολλοί αποκαλούν «λαίμαργο αιώνα». Τότε η ζύμη εμπλουτίστηκε κυρίως με ζάχαρη και σοκολάτα. Μέχρι τη βιομηχανική επανάσταση κυριαρχούσε το μέλι, ενώ η σοκολάτα δεν παραγόταν μαζικά. Με το βούτυρο, τις κρέμες και τα φρούτα, τα μπισκότα εξελίχθηκαν σε γαλλικά «πτι-φουρ» και «πτι-μπερ» και σε αγγλικά γλυκίσματα, βασικά συνοδευτικά του τσαγιού.
Το gingerbread και οι ιστορίες γύρω του
Κάποια χριστουγεννιάτικα μπισκότα συνοδεύονται από μια ιστορία. Τα gingerbread με το ανθρωπόμορφο σχήμα οφείλονται μάλλον στη βασίλισσα Ελισάβετ Α΄, η οποία τα σέρβιρε σε ξένους αξιωματούχους. Σύμφωνα με μια παράδοση, στην Ευρώπη τα έφερε το 992 μ.Χ. ο Αρμένιος μοναχός Γρηγόριος της Νικόπολης. Ο μοναχός έζησε στο Bondaroy της βόρειοκεντρικής Γαλλίας και δίδαξε εκεί την τέχνη του τζίντζερμπρεντ.
Οι προτάσεις δεν περιορίζονται στο gingerbread. Περιλαμβάνουν μπισκότα βανίλιας, σοκολάτας και κανέλας, στριφτά μπισκότα, μπισκότα με μπορντούρα από sprinkles, γεμιστά με βουτυρόκρεμα ή μαρμελάδα, καθώς και μπισκότα-μπάρες ή με γλάσο.
Ενδεικτικές συνταγές
Στις συνταγές συγκαταλέγονται αστέρια με αμύγδαλα και γλάσο, στεφάνι από μπισκότα βουτύρου και μπισκότα linzer σε σχήμα ταράνδου με γέμιση αμυγδαλοβούτυρου. Υπάρχουν επίσης σοκολατένια δεντράκια με μπάλες από χρωματιστή καραμέλα, σκαντζοχοιράκια με σοκολάτα γάλακτος και φουντούκια, και μπαστουνάκια red velvet σαν ζαχαρωτά.
Ξεχωρίζουν και συνταγές με υπογραφή: κουραμπιέδες με κακάο σαν μικρά «σάντουιτς» από τον Αντώνη Σελέκο, gingerbread με γλάσο ρουαγιάλ από τη Madame Gâteaux, μπισκότα με μπαχαρικά από τον Στέλιο Παρλιάρο και speculoos από τον Δημήτρη Μιχαηλίδη. Στη λίστα βρίσκονται ακόμη δανέζικες συνταγές, όπως τα Jødekager με κανέλα και τα vaniljekranse με βανίλια, καθώς και κίπφελ βανίλιας, νεοϋορκέζικα μπισκότα βουτύρου και κρακελέ με πορτοκάλι και μπαχαρικά.







