Βαλερί Σολάνας: Το «Revolver» της Έμιλυ Γουφ ξαναδιαβάζει τη συγγραφέα που πυροβόλησε τον Άντι Γουόρχολ
Η συγγραφέας Έμιλυ Γουφ φέρνει στη σκηνή τη ζωή και το έργο της Βαλερί Σολάνας, δημιουργού του «Μανιφέστου του Αποβράσματος», και ρωτά τι μπορεί να διδάξει σήμερα η γυναικεία οργή.

Η Βαλερί Σολάνας, που στις 3 Ιουνίου 1968 πυροβόλησε και τραυμάτισε σοβαρά τον Άντι Γουόρχολ, επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από το νέο θεατρικό έργο «Revolver» της Βρετανίδας συγγραφέα Έμιλυ Γουφ. Το έργο εξετάζει τη ζωή, την εποχή και τη γραφή της Σολάνας και θέτει το ερώτημα τι μπορεί να μάθει σήμερα ο κόσμος από την έκφραση της γυναικείας οργής.
Η Γουφ, συγγραφέας, σεναριογράφος και περφόρμερ, υποστηρίζει ότι η Σολάνας παρουσιάζεται συχνά μέσα από έτοιμες ετικέτες: «τρελή», μισάνθρωπος, αποτυχημένη δολοφόνος. Όπως σημειώνει, το όνομα του Γουόρχολ είναι τόσο ισχυρό, ώστε η απόρριψη προηγείται κάθε λόγου της ίδιας. Η Γουφ προτείνει να διαβαστούν τα κείμενά της ως αυτό που, κατά την ίδια, πραγματικά είναι: αστείες, έξυπνες αντεπιθέσεις που λένε την αλήθεια, «αδικαιολόγητα ακραίες».
Το «Μανιφέστο του Αποβράσματος»
Η Σολάνας έγραψε το «Μανιφέστο του Αποβράσματος» (SCUM Manifesto) στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Το κείμενο είναι μια οργισμένη, άσεμνη και συχνά αστεία επίθεση στην ανδρική υπεροχή. Το αρκτικόλεξο SCUM σήμαινε «Society for Cutting Up Men», δηλαδή Σωματείο για το Πετσόκομμα των Ανδρών.
Το μανιφέστο προτείνει την κατάργηση του χρήματος και της υποχρεωτικής εργασίας και την αναδιοργάνωση της κοινωνίας. Σύμφωνα με τη Σολάνας, οι άνδρες θεωρούνταν εντελώς περιττοί, αφού οι γυναίκες μπορούσαν να γεννήσουν χωρίς ανδρικό σπέρμα. Το χαρακτήριζε το αρσενικό «ημιτελές θηλυκό» και την αρρενωπότητα «ασθένεια ανεπάρκειας». Το βιβλίο εκδόθηκε το 1968 από τον Μωρίς Ζιροντιάς, όταν η συγγραφέας ήταν ήδη διαβόητη για άλλο λόγο. Ο Αμερικανός συγγραφέας Νόρμαν Μέιλερ την είχε αποκαλέσει «Ροβεσπιέρο» του φεμινισμού.
Μια ζωή γεμάτη τραύματα
Η Σολάνας γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1936 στο Νιου Τζέρσεϊ. Η παιδική και εφηβική της ηλικία ήταν βίαιη και ταραγμένη, με σεξουαλική κακοποίηση πρώτα από τον πατέρα της, ύστερα από τον πατριό της και τέλος από τον αλκοολικό παππού της, μαζί με συνεχείς ξυλοδαρμούς. Εγκατέλειψε τον παππού της και έμεινε άστεγη. Το 1953 γέννησε ένα αγόρι, που της το πήραν αμέσως και δόθηκε για υιοθεσία. Δεν το ξαναείδε ποτέ.
Παρά τις δυσκολίες αποφοίτησε από το γυμνάσιο και σπούδασε ψυχολογία στο πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, όπου συμμετείχε σε ραδιοφωνική εκπομπή με συμβουλές προς τις γυναίκες για το πώς να αντιμετωπίζουν τους άνδρες. Ήταν ανοιχτά λεσβία σε μια συντηρητική και αντι-γκέι κοινωνία, όπως αυτή της δεκαετίας του 1950.
Η επίθεση και το «Up Your Ass»
Η επίθεση του 1968 είχε μακροχρόνιες συνέπειες για τον Γουόρχολ. Χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση πέντε ωρών, έχασε για ένα διάστημα τη φωνή του και από τότε φορούσε πάντα κορσέ. Η φωνή του παρέμεινε αδύναμη σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Η Σολάνας διαγνώστηκε στη συνέχεια με παρανοϊκή σχιζοφρένεια.
Το «Revolver» εστιάζει στη στιγμή που η Σολάνας ήθελε ο Γουόρχολ να σκηνοθετήσει το «Up Your Ass», το μοναδικό θεατρικό έργο που έγραψε. Πρόκειται για ένα χαλαρά δομημένο μπουρλέσκ για τις βίαιες συναντήσεις μιας λεσβίας εργαζόμενης στον χώρο του σεξ με πρόσωπα του κοινωνικού περιθωρίου, αφηγημένο με άγριο χιούμορ και άσεμνη χαρά.
Η Γουφ εντοπίζει στη Σολάνας μια πρωτότυπη φωνή, με στοιχεία από το παιχνιδιάρικο φεμινιστικό θεατρικό γράψιμο των επόμενων δεκαετιών. Θεωρεί ότι η επιμονή της στη βία και η αμείωτη βαρβαρότητα προαναγγέλλουν το έργο της Σάρα Κέιν. Αναρωτιέται επίσης τι θα είχε γίνει η φωνή της με ενθάρρυνση, πρόβες και συνεργασία.
Η ίδια συνδέει το θέμα με το «ανθρωπογενές χάος» που, όπως λέει, φαίνεται να πλησιάζει χωρίς να έχουμε έλεγχο ή εξουσία πάνω του. Σε αυτό το πλαίσιο, ρωτά τι μπορεί να διδάξει η Σολάνας για την απαραίτητη έκφραση της γυναικείας οργής.







