Μπράουνι με φυστικοβούτυρο, λευκή σοκολάτα και κούκι: τρεις πρωτότυπες εκδοχές

Το μπράουνι, ένα από τα πιο δημοφιλή ψητά γλυκά, επανέρχεται με τρεις πρωτότυπες παραλλαγές που διαφοροποιούν τη γνωστή συνταγή. Η επιτυχία του οφείλεται σε δύο βασικά χαρακτηριστικά: την πλούσια σοκολατένια γεύση και την απλή παρασκευή.

Περιέχει ελάχιστο αλεύρι, γι' αυτό και η υφή του είναι κρεμώδης και σχεδόν λιώνει στο στόμα.

Μια ιστορία που ξεκινά από το Σικάγο

Στην ιστορία της ζαχαροπλαστικής το μπράουνι θεωρείται σχετικά πρόσφατη προσθήκη. Η καταγωγή του τοποθετείται στο 1893, όταν η Μπέρθα Πάλμερ, σύζυγος του ξενοδόχου Πότερ Πάλμερ, ζήτησε από τον σεφ του ξενοδοχείου τους στο Σικάγο ένα σοκολατένιο γλυκό που θα μεταφερόταν εύκολα και θα τρωγόταν με το χέρι. Ήθελε να το απολαμβάνει με τις φίλες της στην Παγκόσμια Κολομβιανή Έκθεση, που διοργανωνόταν τότε στην πόλη.

Ο σεφ έφτιαξε ένα πυκνό κέικ με σοκολάτα, βούτυρο, αυγά και καρύδια, με επικάλυψη μαρμελάδας βερίκοκο. Κοβόταν σε μικρά τετράγωνα κομμάτια και δεν χρειαζόταν πιρούνι. Αυτός θεωρείται ο πρόγονος του σημερινού μπράουνι.

Οι τρεις παραλλαγές

Με τα χρόνια εμφανίστηκαν εκδοχές με διάφορα είδη σοκολάτας και ξηρών καρπών. Οι τρεις νέες προτάσεις είναι οι εξής:

Στην πρώτη, το μπράουνι συνδυάζεται με το κούκι, σε ένα γλυκό που ενώνει δύο συνταγές. Η δεύτερη είναι το μπράουνι με σοκολάτα μπίτερ και φυστικοβούτυρο, με δύο στρώσεις που συμπληρώνουν η μία την άλλη σε γεύση και άρωμα. Η τρίτη, πιο σεμνή εμφανισιακά, γίνεται με λευκή σοκολάτα, λιμοντσέλο και ξύσμα λεμονιού. Το γλυκό χάνει το σκούρο χρώμα του, αλλά κρατά τη σοκολατένια γεύση, ενώ το λεμόνι προσθέτει μια νότα οξύτητας στα αρώματα της λευκής σοκολάτας.