Χυμός κράνμπερι και στοματική υγεία: Τι έδειξε νέα μελέτη για την οδοντική πλάκα
Μικρή μελέτη στο Scientific Reports συνδέει τον καθαρό χυμό κράνμπερι με μείωση της βακτηριακής ανάπτυξης στην οδοντική πλάκα. Οι ερευνητές τονίζουν ότι χρειάζονται μεγαλύτερες έρευνες.
Ο καθαρός χυμός κράνμπερι ενδέχεται να περιορίζει την ανάπτυξη των βακτηρίων που συμμετέχουν στον σχηματισμό της οδοντικής πλάκας και στην παραγωγή οξέων που ευθύνονται για την τερηδόνα. Αυτό προκύπτει από νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports.
Τα κράνμπερι είναι έως σήμερα γνωστά κυρίως για τη συμβολή τους στην πρόληψη των ουρολοιμώξεων. Οι επιστήμονες εξετάζουν πλέον αν οι ίδιες φυσικές ενώσεις, που εμποδίζουν την προσκόλληση ορισμένων βακτηρίων στο ουροποιητικό σύστημα, μπορούν να προσφέρουν προστασία και στη στοματική κοιλότητα.
Ο ρόλος των προανθοκυανιδινών
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το κλειδί φαίνεται να βρίσκεται στις προανθοκυανιδίνες (PACs), φυσικές πολυφαινολικές ενώσεις των κράνμπερι με αντιμικροβιακές ιδιότητες. Οι ουσίες αυτές ενδέχεται να περιορίζουν τη δράση του Streptococcus mutans, βακτηρίου που εμπλέκεται στη δημιουργία της οδοντικής πλάκας.
Το συγκεκριμένο βακτήριο μεταβολίζει τα σάκχαρα και παράγει οξέα. Τα οξέα αυτά προσβάλλουν το σμάλτο των δοντιών και αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας.
Πώς διεξήχθη η έρευνα
Η ομάδα πραγματοποίησε μικρή τυχαιοποιημένη διασταυρούμενη μελέτη με 22 συμμετέχοντες, από τους οποίους οι 8 ήταν ενήλικες και οι 14 παιδιά. Σε διαφορετικές ημέρες, οι συμμετέχοντες δοκίμασαν τρία ροφήματα: καθαρό χυμό κράνμπερι, ρόφημα με γλυκαντική ουσία και περιεκτικότητα 27% σε χυμό κράνμπερι, καθώς και νερό.
Μετά την κατανάλωση καθαρού χυμού κράνμπερι καταγράφηκε μείωση της βακτηριακής ανάπτυξης κατά 44% συνολικά. Στα παιδιά η μείωση έφτασε το 33%. Παράλληλα, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της παραγωγής οξέων από την οδοντική πλάκα.
Αντίθετα, το ρόφημα με γλυκαντικό και 27% κράνμπερι δεν είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στη βακτηριακή ανάπτυξη.
Τα όρια των ευρημάτων
Η μελέτη ήταν μικρής κλίμακας και αξιολόγησε τη βακτηριακή δραστηριότητα και την παραγωγή οξέων, όχι την πραγματική εμφάνιση τερηδόνας σε βάθος χρόνου. Για τον λόγο αυτό, απαιτούνται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες κλινικές μελέτες προτού τα κράνμπερι προταθούν ως μέσο πρόληψης της τερηδόνας.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι πολυφαινολικές ενώσεις των κράνμπερι θα αποτελέσουν στο μέλλον ενδιαφέρον πεδίο για την ανάπτυξη νέων διατροφικών προσεγγίσεων που υποστηρίζουν τη στοματική υγεία.
