«I Play Rocky»: η ταινία για το πώς ο Σταλόνε επέμεινε να γίνει ο Ρόκι
Η νέα ταινία του Πίτερ Φαρέλι αφηγείται τη γέννηση του πρώτου «Ρόκι», πενήντα χρόνια μετά, με τον Σταλόνε να αρνείται να πουλήσει το σενάριο χωρίς τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση του «Ρόκι», η ταινία «I Play Rocky» του Πίτερ Φαρέλι φέρνει ξανά στο προσκήνιο την ιστορία πίσω από τον θρυλικό πυγμάχο. Το φιλμ επικεντρώνεται στην άνοιξη του 1975, όταν ο τότε άγνωστος Σιλβέστερ Σταλόνε έπρεπε να πάρει μια καθοριστική απόφαση για την καριέρα του.
Το στούντιο United Artists του πρόσφερε 300.000 δολάρια, ποσό τεράστιο για την εποχή, για να αγοράσει το σενάριο που είχε γράψει μέσα σε τρεισήμισι μόλις ημέρες. Ο όρος ήταν ότι τον πρωταγωνιστή δεν θα τον υποδυόταν ο ίδιος, αλλά κάποιος καταξιωμένος χολιγουντιανός ηθοποιός. Ο Σταλόνε αρνήθηκε και στις συναντήσεις με τους παραγωγούς επαναλάμβανε την ίδια φράση: «Εγώ παίζω τον Ρόκι». Η φράση έδωσε και τον τίτλο της νέας ταινίας.
Ο Ιπόλιτο στον ρόλο του Σταλόνε
Στο «I Play Rocky» τον Σταλόνε ενσαρκώνει ο Άντονι Ιπόλιτο. Ο ήρωας εμφανίζεται σε μια περίοδο που δυσκολευόταν όχι μόνο να βρει ρόλους, αλλά και να εξασφαλίσει τα προς το ζην για την οικογένειά του. Η ταινία ακολουθεί το ύφος της feelgood βιογραφίας και απευθύνεται σε ένα λαϊκό κοινό, με στοιχεία ψυχαγωγίας, χιούμορ και συγκίνησης, όπως και οι καλύτερες ταινίες του ίδιου του Σταλόνε.
Με αφορμή την επέτειο, οι Έλληνες κινηματογραφιστές Γρηγόρης Καραντινάκης και Γιάννης Σακαρίδης έγραψαν τις δικές τους αναμνήσεις από το πρώτο «Ρόκι». Ο ένας θυμάται ότι το είδε στην αρχή της εφηβείας και ότι ο Ρόκι Μπαλμπόα του φάνηκε όχι υπερήρωας αλλά άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που ζητούσε μόνο να παραμείνει όρθιος μέχρι το τελευταίο κουδούνι. Σήμερα, όπως σημειώνει, τον συγκινεί περισσότερο ο επίμονος δημιουργός πίσω από το σενάριο.
Ένας ήρωας του περιθωρίου και τρία Όσκαρ
Ο δεύτερος κινηματογραφιστής ανατρέχει σε εικόνες που έμειναν στη μνήμη: τη νίκη του Ρόκι επί του παγκόσμιου πρωταθλητή Απόλο Κριντ, τη μουσική του Μπιλ Κόντι στο μοντάζ της προπόνησης και τον έρωτα με την Αντριάν. Όπως επισημαίνει, ο Ρόκι είναι ένας απλός άνθρωπος του περιθωρίου, κοντά στα είδωλα του Σταλόνε: τους μικρομαφιόζους του Σκορσέζε στους «Κακόφημους δρόμους» και τον Τέρι Μαλόι του Μάρλον Μπράντο στο «Λιμάνι της αγωνίας».
Η ταινία συγκέντρωσε δέκα υποψηφιότητες για Όσκαρ και κέρδισε τρία: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και μοντάζ. Ο Σταλόνε ήταν υποψήφιος για ερμηνεία και σενάριο στην ίδια τελετή. Πριν από αυτόν το είχαν πετύχει μόνο ο Τσάρλι Τσάπλιν με τον «Μεγάλο Δικτάτορα» και ο Όρσον Γουέλς με τον «Πολίτη Κέιν».







