Γάζα: Νεαροί παρκουρίστες συνεχίζουν να προπονούνται μέσα στα ερείπια

Σε ένα σχολείο της UNRWA στη Γάζα, που έχει γίνει καταφύγιο για εκτοπισμένους, εκατοντάδες άνθρωποι παρακολουθούν έναν νεαρό να κάνει τούμπες στον αέρα. Ο Άκραμ Αμπού Αντάρα εκτελεί τα ακροβατικά του με σανδάλια, σε έναν στενό διάδρομο, ενώ γύρω του οικογένειες έχουν στεγαστεί στους ορόφους και ρούχα στεγνώνουν στα κάγκελα. Μερικά παιδιά σταματούν να τον κοιτάξουν και χαμογελούν.

Το στιγμιότυπο περιγράφει ο Παλαιστίνιος συγγραφέας και φωτογράφος Μάεν Χαμάντ σε ρεπορτάζ για τους παρκουρίστες της Γάζας. Το κείμενο δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2024 στο πρώτο τεύχος του Dazed MENA, με φωτογραφίες του Άχμεντ Χουσεΐν Γιούνις. Οι εικόνες δείχνουν νεαρούς Παλαιστινίους που συνεχίζουν να προπονούνται μέσα στα ερείπια και χρησιμοποιούν γκρεμισμένους τοίχους, ταράτσες και κατεστραμμένα κτίρια για τα άλματά τους.

Σχεδόν δύο δεκαετίες παρκούρ στη Γάζα

Το άθλημα έχει στη Γάζα ιστορία σχεδόν δύο δεκαετιών. Οι πρώτες ομάδες εμφανίστηκαν το 2005, όταν νεαροί άρχισαν να δοκιμάζουν ακροβατικά στους δρόμους και στις γειτονιές τους. Ανάμεσά τους ήταν ο Άχμαντ Μάταρ, που γνώρισε το παρκούρ σε ηλικία εννέα ετών, βλέποντας δύο μεγαλύτερα παιδιά να πηδούν από τοίχο σε τοίχο. Στη Χαν Γιούνις, οι πρώτες προπονήσεις γίνονταν ακόμη και στο νεκροταφείο της πόλης, επειδή το αμμώδες έδαφος πρόσφερε πιο ασφαλείς προσγειώσεις.

Οι ομάδες άρχισαν να ανεβάζουν βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα και προσέλκυσαν το ενδιαφέρον διεθνών τηλεοπτικών δικτύων. Ο Μάταρ έφυγε από τη Γάζα το 2016 και εγκαταστάθηκε στη Σουηδία, για να ασχοληθεί επαγγελματικά με το παρκούρ. Για τους φίλους του που έμειναν πίσω, η συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις παρέμενε περιορισμένη εξαιτίας του αποκλεισμού.

Οι απώλειες και η επιμονή στην προπόνηση

Ο πόλεμος που ξέσπασε τον Οκτώβριο του 2023 άλλαξε δραματικά τη ζωή της κοινότητας: ομάδες διαλύθηκαν, σπίτια καταστράφηκαν και αθλητές σκοτώθηκαν. Ο Μαχμούντ Αλγκαλμπάουι, μέλος της ομάδας Free Gaza, που συνδυάζει παρκούρ, ακροβατικά και παραστάσεις δρόμου, είπε στον Χαμάντ ότι πριν από τον πόλεμο η ομάδα είχε οκτώ μέλη. Όταν έδωσε τη συνέντευξη, οι μισοί είχαν σκοτωθεί: ο Άχμεντ Αμπού Χασίρα, ο Σάλαχ Αμπού Χαρμπίντ, ο Άτα Γκάιθ και ο Μαχμούντ Αμπού Σαρκ.

Ο τότε 22χρονος αθλητής είχε εκτοπιστεί από τη συνοικία Αλ Σαφτάουι της βόρειας Γάζας στην Ντέιρ αλ Μπάλαχ. Συνέχιζε να προπονείται και να επισκέπτεται καταυλισμούς εκτοπισμένων, όπου μαζί με φίλους του δίδασκε ακροβατικά σε παιδιά. Όπως ανέφερε ο ίδιος, το ενδιαφέρον των μικρότερων για το παρκούρ είχε αυξηθεί μέσα στον πόλεμο.

Ο Μαχμούντ είχε κερδίσει την πρώτη θέση στο ελεύθερο παρκούρ σε παλαιστινιακό διαγωνισμό το 2019 και είχε δεχτεί προσκλήσεις για διοργανώσεις στην Ευρώπη και στον αραβικό κόσμο. Τον Νοέμβριο του 2024 έψαχνε τρόφιμα για τον ίδιο και την οικογένειά του. Στην τηλεφωνική συνέντευξη περπατούσε σε αγορά όπου, όπως είπε, τα τρόφιμα είχαν σχεδόν εξαφανιστεί. Ακόμη και τότε, αν η μέρα περνούσε χωρίς άσκηση, σταματούσε για πέντε λεπτά και έκανε μερικά άλματα.

Το «Free Jump» και η συνέχεια

Οι φωτογραφίες του Γιούνις δείχνουν τους νεαρούς αθλητές να πηδούν ανάμεσα σε τσιμεντένιες κατασκευές και κατεστραμμένα κτίρια. Καταγράφουν επίσης την ιστορία ενός αθλήματος που αναπτύχθηκε σε περιοχή όπου η ελεύθερη μετακίνηση ήταν επί δεκαετίες πολύ περιορισμένη. Οι παρκουρίστες βλέπουν την κίνηση ως προσωπική ελευθερία και ως τρόπο να μεταδίδουν την εμπειρία τους σε ανθρώπους εκτός Γάζας.

Το 2026 ο Γιούνις παρουσίασε το «Free Jump», μια κινηματογραφική δουλειά αφιερωμένη στους φίλους του που κάνουν παρκούρ ανάμεσα στα ερείπια. Τον Ιούλιο προγραμματίστηκε δημόσια προβολή της στο Palestine House του Λονδίνου, μαζί με έκθεση φωτογραφιών του.

Στο ρεπορτάζ του Dazed MENA, ο Μαχμούντ εξήγησε γιατί επιμένει, παρά την πείνα, τον εκτοπισμό και την απώλεια των φίλων του: «Είναι η ελευθερία μας. Αν δεν παίξω σήμερα, δεν θα ζήσω μέχρι αύριο».