Μαίρη Μηνά: Από την Κοινωνική Εργασία στη σκηνή και πάλι στον ρόλο της Εμα

Η Μαίρη Μηνά κάνει έναν προσωπικό απολογισμό της πορείας της, λίγο πριν από το φινάλε της παράστασης «Cleansed» και την πρεμιέρα του «People, Places & Things» σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή. Η ηθοποιός επιστρέφει φέτος στον ρόλο της Εμα, για τον οποίο είχε βραβευτεί το 2018, και περιγράφει μια διαδρομή προς το θέατρο που δεν ήταν ευθεία.

Από τα Τρίκαλα στην Κρήτη και τη Σουηδία

Η Μηνά μεγάλωσε στα Τρίκαλα. Όταν τη ρωτούσαν τι θέλει να γίνει, απαντούσε ότι θέλει να μορφωθεί. Την τραβούσαν τα ανθρωπιστικά επαγγέλματα, η ανθρώπινη εμπειρία και η αφήγηση, και γι’ αυτό σπούδασε Κοινωνική Εργασία στην Κρήτη, στο Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου.

Στη διάρκεια των σπουδών της μπήκε σε μια θεατρική ομάδα, όπως λέει, «για δικούς μου ψυχοθεραπευτικούς λόγους». Εκείνη την περίοδο ένιωθε ότι είχε φτάσει σε τέλμα και χρειαζόταν μια αλλαγή κατεύθυνσης. Η είσοδος στη θεατρική ομάδα, όπως περιγράφει, «διαπότισε» όλη της τη ζωή, έστω κι αν τότε δεν το αντιλαμβανόταν.

Η πρώτη της παιδική επαφή με το θέατρο ήταν μια παράσταση της «Γκόλφως» κοντά στο σπίτι της. Η πρώτη παράσταση που θυμάται καθαρά είναι πάλι η «Γκόλφω», την οποία είδε ως φοιτήτρια στην Κρήτη. Στη συνέχεια πήγε στη Σουηδία, όπου βρέθηκε σε ένα θέατρο για παιδιά με αυτισμό και κινητικά προβλήματα. Όπως εξηγεί, ήταν μια από τις πλουσιότερες εμπειρίες της ζωής της, αλλά εκεί κατάλαβε ότι το να στηρίζει από κάτω από τη σκηνή δεν της αρκούσε.

Το Ωδείο και τα πρώτα βήματα

Στο Ωδείο, σύμφωνα με τα λόγια της, ήταν η μεγαλύτερη στο έτος της και συνέκρινε εαυτό με συμφοιτητές 18 ετών. Θεωρούσε τον εαυτό της «late bloomer», όμως σήμερα, όπως λέει, απενοχοποιεί αυτή την πορεία και πιστεύει ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε. Πολλούς από τους ανθρώπους με τους οποίους σπούδασε τους νιώθει ακόμη ως οικογένεια.

Η πρώτη φορά που ανέβηκε στη σκηνή ήταν όταν έκανε πρακτική άσκηση σε ΚΑΠΗ. Επειδή αρρώστησε ένας κύριος που συμμετείχε σε ένα χριστουγεννιάτικο έργο, ανέλαβε τον ρόλο του και υποδύθηκε έναν καλικάντζαρο. Ακολούθησαν η «Σαλώμη» του Νίκου Καραθάνου, όταν ήταν φοιτήτρια στο Ωδείο, και οι ραψωδίες της «Οδύσσειας» στη Μικρή Επίδαυρο με την Ιώ Βουλγαράκη («Άφιξις»).

Η Μηνά έχει συνδεθεί κυρίως με δραματικούς ρόλους. Η ίδια θεωρεί την κωμωδία πολύ δυσκολότερη από το δράμα ή την τραγωδία, γιατί «θέλει άλλη σπιρτάδα», και εκτιμά ότι δεν υπάρχουν πολλές ωραίες σύγχρονες κωμωδίες. Πιστεύει πάντως ότι θα έρθει η στιγμή να παίξει σε μια, καθώς την αγαπά πολύ. Για τον εαυτό της λέει ότι δεν μπορεί να δηλώσει «καλή ηθοποιός» και ότι είναι «υπό συνθήκες»: μια ηθοποιός που παλεύει κάθε φορά από την αρχή.

Η επιστροφή στην Εμα

Για την Εμα στο «People, Places & Things» λέει ότι δεν την είχε αφήσει ποτέ. Η επιστροφή έπειτα από οκτώ χρόνια τής επιτρέπει να δει πώς ο χρόνος και η εμπειρία έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους. Όπως σημειώνει, το έργο μιλά για το τραύμα, ενώ ο εθισμός λειτουργεί ως «όχημα».

Κατά την ίδια, το ταμπού γύρω από το τραύμα έχει εξασθενήσει και σήμερα οι άνθρωποι είναι πιο πρόθυμοι να το αντιμετωπίσουν. Αναφέρει ότι πρόσφατα συμμετείχε για πρώτη φορά σε group therapy και το βρήκε αποκαλυπτικό. Όπως λέει, υπάρχουν ακόμη μεγάλα ταμπού, αλλά όταν μιλάμε για δύσκολα θέματα η εμπειρία είναι απελευθερωτική.

Στο όνομά της συνδέονται επίσης ο ρόλος της πρωθιέρειας στην τελετή αφής της ολυμπιακής φλόγας για το 2024 και ο ρόλος της μητέρας. Με την παράσταση του Γιώργου Κουτλή συναντιέται ξανά με τον σκηνοθέτη, με τον οποίο έχει προηγούμενη συνεργασία.