Κεριά στην τούρτα και «βούτες» στα ντιπ: πώς μεταδίδονται τα μικρόβια στο κοινό τραπέζι
Έρευνες του Πανεπιστημίου Clemson δείχνουν ότι το φύσημα των κεριών και οι «βούτες» στα ντιπ αυξάνουν τα μικρόβια στην τροφή. Ποιοι πρέπει να προσέχουν περισσότερο.

Το φύσημα των κεριών στην τούρτα γενεθλίων μπορεί να πολλαπλασιάσει τα μικρόβια στο γλάσο έως και 14 φορές, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2017 από τον καθηγητή Χημείας Τροφίμων Paul Dawson και τους συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο Clemson της Νότιας Καρολίνας, στις ΗΠΑ. Η συγκεκριμένη συνήθεια, όπως και άλλες που έχουμε όταν τρώμε με παρέα, έχει απασχολήσει επανειλημμένα την επιστημονική κοινότητα.
Για τους περισσότερους υγιείς ανθρώπους, η αύξηση αυτή δεν έχει συνέπειες για την υγεία. Διαφορετική είναι η εικόνα για όσους έχουν χρόνια νοσήματα ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό, για τους πάσχοντες από τροφικές αλλεργίες και για τις εγκύους. Για τις ομάδες αυτές θεωρείται προτιμότερο να μην μοιράζονται φαγητό.
Οι «βούτες» στο ψωμί και στα ντιπ
Το ψωμί στη σάλτσα, στο τζατζίκι ή στο χούμους είναι για πολλούς μέρος της απόλαυσης του φαγητού. Αν όμως το κομμάτι έχει ήδη δαγκωθεί, αφήνει βακτήρια στο ντιπ. Σειρά πειραμάτων που δημοσιεύθηκε το 2009 έδειξε ότι η πρακτική αυτή μπορεί να πενταπλασιάσει τα μικρόβια στην τροφή.
Το να αναποδογυρίσει κανείς το ψωμί και να βουτήξει την πλευρά που δεν δάγκωσε δεν λύνει το πρόβλημα, καθώς μικρόβια υπάρχουν και στα χέρια. Η καθαριότητά τους, όπως τόνισε ο Dawson, εξαρτάται από την υγιεινή του ίδιου του ανθρώπου. Οι «βούτες» σε διαφορετικά μπωλ μπορούν επίσης να μεταφέρουν αλλεργιογόνα από το ένα στο άλλο.
Παγωτό και ποπ κορν
Το μοίρασμα του παγωτού έχει μακρά ιστορία. Τον 19ο αιώνα, πλανόδιοι πωλητές στην Αγγλία, κυρίως στο Λονδίνο, σέρβιραν παγωτό σε γυάλινο ποτηράκι που χωρούσε μόλις μία ουγκιά, δηλαδή περίπου 28,5 γραμμάρια. Η παχιά βάση το έκανε να φαίνεται μεγαλύτερο. Κόστιζε μία πένα και γι’ αυτό ονομαζόταν «penny lick». Οι πελάτες έγλυφαν το παγωτό και επέστρεφαν το ποτηράκι στον πωλητή, ο οποίος το ξαναχρησιμοποιούσε. Πιστεύεται ότι αυτό συνέβαλε στη διάδοση νοσημάτων όπως η φυματίωση και η χολέρα, και η πρακτική καταργήθηκε το 1899. Το ποτηράκι αντικαταστάθηκε από το χωνάκι από βάφλα.
Σήμερα, όταν δύο άνθρωποι τρώνε από το ίδιο χωνάκι ή από το ίδιο μπωλ με διαφορετικά κουτάλια, αφήνουν στην τροφή μικρόβια από το στόμα τους. Στην ουσία πρόκειται για «βούτα» με κουτάλι αντί για ψωμί.
Το κοινό δοχείο με ποπ κορν ή άλλο σνακ που τρώγεται με το χέρι δεν είναι ούτε αυτό άμοιρο μικροβίων. Σύμφωνα με μελέτη του Dawson και των συνεργατών του που δημοσιεύθηκε το 2015, κάθε φορά που βάζουμε το χέρι στο δοχείο μεταφέρονται κάποια μικρόβια στην τροφή. Η ποσότητα διαφέρει από άτομο σε άτομο. Άλλοι μεταφέρουν μόνο όσα έχουν στα χέρια, ενώ όσοι γλείφουν τα δάκτυλά τους ανάμεσα στις μπουκιές προσθέτουν και βακτήρια του στόματος.
Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος
Και στην περίπτωση της τούρτας, η αύξηση του μικροβιακού φορτίου διαφέρει ανάλογα με το ποιος φυσά και με πόση δύναμη. Δεν είναι το ίδιο να φυσά ένα μικρό παιδί και ένας ενήλικας. Αν όμως ο άνθρωπος που φυσά έχει λοίμωξη του αναπνευστικού, συνιστάται να κρατηθούν αποστάσεις από την τούρτα.
Τα μικρόβια δεν είναι όλα επιβλαβή και οι περισσότερες καθημερινές εκθέσεις σε αυτά δεν οδηγούν σε νόσο. Ο κίνδυνος εξαρτάται από τον τύπο των μικροβίων, την ποσότητα που διασπείρεται και την κατάσταση της υγείας του καθενός. Οι έγκυοι, όσοι έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό και όσοι δεν αισθάνονται καλά καλό είναι να αποφεύγουν τις συγκεκριμένες συνήθειες. Κατά τον Dawson, δεν χρειάζεται μεγάλη ανησυχία, αρκεί να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής.







